4/04/2021

வெற்றி இரகசியம்

தமிழ்நாட்டின் பெருங்கட்சிகளாகக் கருதப்படுபவை திமுக, அதிமுக ஆகிய இரண்டும்தான். முந்தைய தேர்தல்களைப் போலல்லாது, தத்தம் வாக்குச்சாவடிக் கட்டமைப்புகளை மேம்படுத்திக் கொண்டிருக்கின்றன இவ்விரு கட்சிகளும். சராசரியாக வாக்குச்சாவடி ஒன்றுக்கு ஆயிரம் வாக்காளர்கள். ஒவ்வொரு சட்டமன்றத் தொகுதிக்குமான வாக்குச்சாவடிகள் தோராயமாக 250. தற்போதை நிலவரப்படி, எல்லா சாவடிகளிலும் இவ்விரு கட்சிகளுக்கும் சாவடிக்குழுக்கள் உண்டு. வேறெந்தக் கட்சிக்கும் இத்தகைய அமைப்பு இல்லை.

வெற்றி தோல்வி என்பது இக்குழுக்களுக்கு இல்லை. இயன்றமட்டிலும் தத்தம் தரப்புக்கான வாக்குகளைக் கொண்டு சேர்த்துவிட வேண்டுமென்பதுதான் இலக்கு. அதிமுகவைப் பொறுத்தவரை ஒவ்வொரு சாவடிக்குழுவிலும் 70 பேர் வரையிலும் சேர்க்கப்பட்டிருக்கின்றனர். அதில் 30 பேர் வரையிலும் பெண்கள். இவர்கள், தலா பத்து வாக்காளரைச் சென்று சந்தித்தல், தொடர்ந்து தொடர்பில் இருத்தல் போன்றவற்றைச் செய்வர். திமுகவைப் பொறுத்தமட்டிலும் ஒவ்வொரு வாக்குச் சாவடிக்குழுவிலும் 15 பேர் வரையிலும் இருக்கின்றனர். ஒவ்வொரு குழு உறுப்பினரும் 100 பேர் வரையிலும் சென்று சந்திக்க வேண்டும்; தொடர்பில் இருக்க வேண்டும். தத்தம் பங்கில் இருக்கின்ற வாக்காளரின் நல்லன கெட்டன எல்லாவற்றுக்கும் இவ்விரு கட்சியிலும் இந்தக் குழுவே பொறுப்பு.

திமுக வாக்குச்சாவடிக் குழுவில் ஒரு ஒருங்கிணைப்பாளர், இரு துணை ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் (ஒருவர் பெண்), எஞ்சிய 12 பேருள் 5 அல்லது 6 பேர் பெண்களாக இருக்கின்றனர். தேவையின் பொருட்டு அவ்வப்போது தற்காலிகப் பணிகளுக்கென கூடுதல் உறுப்பினர்கள் பணியமர்த்தப்படுகின்றனர். இவர்களின் தலையாய பணி, வாக்காளர் பட்டியல் பராமரிப்பு, வாக்காளர் சேர்ப்பு, சரிபார்த்தல், சாவடி முகவர் பணிகள், வாக்காளர் அட்டை பெறுதல், கட்சித் தகவற்தொடர்பு என்பதாக இருக்கின்றது. இவர்களுள் ஒருவர் அந்தந்த பகுதி தகவற்தொழில் நுட்பக்குழு(IT) உறுப்பினராகவும் இருப்பர்.

ஒவ்வொரு வாக்குச்சாவடியிலும், கட்சிசார்பு கண்டறிய முடியாதவர்களாக ஒரு சில நூறு வாக்காளர்களே இருப்பர். அந்த அளவுக்கு இவ்விரு கட்சிக் குழுக்களிடம் தரவுகள் இருக்கும். வாக்குச்சாவடிக் குழுக்களுக்கென பிரத்தியேக வாட்சாப் குரூப்களும் உண்டு. அவர்கள் இயன்றமட்டிலும் வாக்காளரின் எண்களையும் சேகரம் செய்து வைத்திருப்பர். தொடர்ந்து, பிறப்பு, இறப்பு, கோவில் விழாக்கள், பொது விழாக்களென தத்தம் பங்கு வாக்காளர்களிடம் தொடர்பில் இருக்கும் போது தகவல்களைச் சேகரம் செய்து கொண்டே இருப்பர். கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, அரசு அலுவல், சுகதுக்கங்களென எதற்கும் இவர்களைச் சென்று பார்க்கும் வகையில் இவர்கள் அந்தந்தப் பகுதியில் விளங்குவர்.

குழுவின் ஒருங்கிணைப்பாளர், துணை ஒருங்கிணைப்பாளர்கள் குறைந்தது நான்கு அல்லது ஐந்து தேர்தல்களில் பணியாற்றிய அனுபவம் கொண்டவர்களாகவும் இருப்பர். அந்தந்தப் பகுதியின் சாதி அமைப்புக்கொப்பவும் குழுவின் அமைப்பு இருக்கும். தனிப்பட்ட வேலைகளுக்காக இவர்களை அணுகுபவர்கள் அந்தந்தப் பணிகளுக்கேற்ப உகந்த தொகை வழங்குவது உண்டு. அதை எவரும் இலஞ்சமாகக் கருதுவதில்லை. தன்னுடன் பயணித்து வந்து, உடனிருந்து, தேவையை நிறைவேற்றிக் கொடுத்தமைக்கான ஊதியமென்பதாகவே கருதப்படுகின்றது. ஊரக மக்களின், பாட்டாளிகளின் யதார்த்தம் அப்படித்தான். அவர்களுக்கும் குடும்பம், தேவைகள் இருக்கின்றன என்பதான புரிதல். சமூக அறம்!

குடிமைப்பணிகள் என்பன இப்படித்தான். தேர்தல் காலத்தின் போது மட்டும் உரக்கப் பேசி உலா வருவது மட்டுமேயல்ல. இப்படியான பொதுப்பணியாளரைக் கண்டால் ஒரு சிரிப்பைக் கொடையாகத் தாருங்கள். இயன்றால் நாமும் சேர்ந்து பங்களிக்கலாம். சமூகத்தைச் செம்மைப்படுத்தலாம். சோசியல் மீடியாவில் வெற்றுக்கூச்சல் போடுவதிலோ, ஃபேக்நிவூசுகளைக் கண்மூடித்தனமாகப் பகிர்ந்து சுய இன்பம் கொள்வதிலோ இல்லை நம் கடமை. வாழ்க ஜனநாயகம்!!

#தேர்தல்ஜூரம்

-பழமைபேசி, pazamaipesi@gmail.com

3/01/2021

உர்வாக்வா

உடல் உழைப்பை ஈந்து வாழ்பவன் கடைக்கோடி மனிதன். ஏச்சுப்பிழைப்பதோ, பேசிப்பிழைப்பதோ அவனுக்குத் தெரியாது. விடிந்ததும் புறப்பட்டு விடுவான். அவனுக்குத் தெரிந்ததெல்லாம் உழைத்துப் பிழைப்பதே வாழ்க்கை, பிழைத்துப் பிழைத்து உழைத்திருப்பதே நோக்கமென்பது மட்டுமே.

பிழைத்திருக்கும் பொழுதில் குழந்தை குடும்பமென வாழத்தலைப்பட்டான். அப்படியான வாழ்வின் ஒரு கணத்தில் குழந்தைகளுக்கும் குடும்பத்து ஆட்களுக்கும் இயற்கை உபாதைகள் ஏற்படுவதைக் கண்டான். ஒவ்வொரு கோளாறுக்கும் ஒரு மாற்றுவழி, நிவாரணமும் பிடிபட்டது. அப்படித்தான் மலச்சிக்கல் ஏற்படுவதையும் கண்டான். நிவாரணமாக, சூடான தண்ணீர் குடித்த மாத்திரத்தில் இளக்கம் கண்டதையும் உணர்ந்தான். ஆக, சூடான தண்ணீர் மலமிளக்கி என இனம் கண்டுகொண்டான். இதைப் போலத்தான், உழைப்பின் அயர்ச்சி, எதிர்பாராத இழைப்புகள், சோர்வு முதலானவற்றின் நிமித்தம் மனம் சோர்வு கண்டு, சோகை கொண்டு சிக்கலுக்குள் ஆழ்ந்து போவதை உணர்ந்தான். மலமிளக்கியைப் போல, மனமிளக்கியையும் கண்டு கொண்டான்.

மேற்கத்திய நாகரிகத்தில் சோசியல் டிரிங்க்கிங் என்றார்கள். கீழைநாடுகளில் உண்டாட்டு, கூத்து, கும்மாளக்கூடல் எனச் சொல்லிக் கொண்டார்கள். இதன் அடிப்படை யாதெனில், மனமிளக்கம் கண்டு ஒருவருக்கொருவர் மனத்தால் அன்பு பூண்டு இறுக்கம் களைந்து வருத்தம் ஒழிப்பது மட்டும்தான். ஓய்வுக்குப் பின்னர், மீண்டும் காடு கழனி வேட்டை எனத் தத்தம் பாடுகளுக்குச் செல்ல முற்பட்டனர். ஒருபோதும் சோம்பிக்கிடக்க நினைப்பதில்லை அவர்கள்.

வீட்டுப் பிறவடையில் கழிநீர் ஈரத்துக்கு வாழைமரங்களை நட்டு வைத்தான். கன்று வளர்ந்து ஈன்று ஒரு தூர் பலதூர்களாக ஆகின. ஒவ்வொரு மரமும் குலை தள்ளின. குலைகளைப் பார்த்து மகிழ்ந்தான். இத்தனையைம் நமக்கே நமக்கா யோசித்தான். கூட்டம் கூட்டமாக வாழப்பிறந்தவன் மாந்தன். கூட்டம் கூட்டமாய் ஊர்ந்து ஊர்ந்து சென்று, நீராதாரம் இருக்கின்ற இடங்களிலெல்லாம் தாவளங்களைப் போட்டான். ஊர்ந்து சென்றடைந்த அந்த இடங்களெல்லாம் ஊர்களாயின. ஊர்களுக்குள்ளே வாழைகள் குலைகள் தள்ளின. குலைகளின் காய்கள் முதிர்ந்த நாளொன்றில் ஊரையே அழைத்தான். கூப்பிட்ட குரலுக்கு ஊர்மக்கள், சின்னஞ்சிறுசுகள், பொட்டுபொடுசுகள் எல்லாரும் வந்தார்கள். ஆளும் ஆளும் சேர்ந்தால் பாட்டும் இசையும் ஆட்டமும்தானே? ஆரவாரம் விண்ணைப் பிளந்தது.

இதற்கனவே நீட்டு தாளியொன்றும் இருந்தது. குலை வெட்டப்பட்டது. தோல்நீக்கிய காய்களையெல்லாம் தாளியில் இட்டனர் மக்கள். கொஞ்சமாய் நீர் ஊற்றினர். அதற்குள்ளாக இருவர் சென்று, காடுகரையில் இருந்து, பன்றிப்புல் ஒரு கற்றை பிடுங்கிக் கழுவி வந்தனர். அந்தக் கத்தையில் இருந்து சிலபிடி பன்றிப்புல்களை எடுத்து வாழைக்காய்களின் மீதிட்டுக் கைகளால் பிசைந்து மசித்தனர். சிலபல குலைக்காய்களாக இருந்தால் மிதித்து மிதித்து மசித்தனர். பாடல்களும் இசையும் ஊக்கத்தைக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

மூங்கிற்படல், நாணற்படல் கொண்டு மசித்த குழம்பை வடிகட்டிச் சுரை புருடைகளில் ஊற்றிக் கொண்டனர். ஊற்றிக் கொண்டிருக்கும் போதே மூதாட்டி ஒருவர், இராய்க்கல்லில் அரைத்த சோளமாவு ஒரு கைப்பிடி கொண்டு வந்து கொடுத்தார். அந்த சோளமாவினைச் சுரைபுருடைக்குள் இட்டு வைத்தனர். சோளமாவுக்குள் இருந்து ஈசங்கள் பிறந்து வாழைப்பழக் குழம்பினை உண்டு செரித்தது. ஆனந்தம் ஒவ்வொரு மனத்தையும் உடைத்துக் கொண்டு கொப்புளித்தது. சுரைபுருடையில் இருந்த கள்ளினை மொந்தையில் ஊற்றி மாந்தி மகிழ்ந்தனர் மக்கள். காங்கோ, ருவாண்டா முதலான நாட்டு மக்கள் அதற்கு உர்வாக்வா எனப் பெயரும் இட்டுக் கொண்டனர். மது என்பது மனமிளக்கி, முறைகேடாய்ப் பாவிப்பதற்கன்று. உர்வாக்வா!!