திரைப்படப் பல்லூடக விநாடி வினா நிகழ்ச்சி

கடந்த 02/02/2013ஆம் நாள், டென்னசி மாகாணம் மெம்ஃபிசு மாநகரில் நிகழ்ந்த தென்மத்திய தமிழ்ச்சங்கத்தின் பொங்கல் விழாவில் இடம் பெற்ற ’திரைப்படப் பல்லூடக விநாடி வினா” போட்டியில் கீழ்க்கண்ட நான்கு அணிகள் இடம் பெற்றன.

1. கோவை சிறுவாணி
2. மதுரை வைகை
3. நெல்லை தாமிரபரணி
4. சென்னை பாலாறு

போட்டியில் அனைவரும் குதூகலத்துடன் பங்காற்றி ஒத்துழைப்புக் கொடுத்தனர். போட்டியின் முடிவில், கோவை சிறுவாணி அணி வெற்றி பெற்றதாக அறிவிக்கப்பட்டது. நிகழ்ச்சி குறித்த கீழ்க்கண்ட காணொலியைக் கண்டு தங்களது கருத்துகளையும் தெரிவியுங்கள். அடுத்து வரும் விழாக்களின் போது, போட்டியை மேம்படுத்த தங்களது கருத்துகள் உதவிபுரியும் என நம்புகிறோம்.

FeTNA: முதல் நாள் நிகழ்ச்சி இனிதே துவங்கிச் செழிக்கிறது

சங்கே முழங்கு, தமிழ்ச் சங்கே முழங்கு.... செயல்பட்டே இனம் காப்போம் சங்கே முழங்கு... செந்தமிழால் சேர்ந்திணைவோம் சங்கே முழங்கு.. என சங்கை முழங்கி ஆர்பரித்தனர் இளஞ்சிறார்கள்.... அதற்கு முன்னதாக மங்கலவாழ்த்தும் இசைக்கப்பட்டு, முதல் நாள் நிகழ்ச்சிகள் இனிதே துவங்கியது.

செந்தமிழ் நாட்டில் இருந்திருக்கும் சிறந்த கலைஞர்கள் மற்றும் சாதனையாளர்கள் குத்து விளக்கு ஏற்றுப்வார்கள் என அறிவிக்கப்பட, மேடையில் அழகாய், மிடுக்காய், கம்பீரமாய் இருந்த இரு கோடிக் குத்து விளக்குகளும் ஏற்றப்பட்டன். அறிவிப்பாளரின் கணீர்க் குரலில்
அரங்கம் மெய்சிலிர்த்துப் போனது.

அடுத்து முனைவர் பழனி சுந்தரம் அவர்கள், பணிவார்ந்த மற்றும் உற்சாக வரவேற்புரை ஆற்றினார். மற்றும் கடும் உழைப்பை நல்கிய கனெக்டிக்கெட் தமிழ்க் குடும்பத்தினருக்கு உணர்ச்சி பொங்க நன்றியும் நவில்ந்தார்.

நல்ல நல்ல பிளைகளை நம்பி இந்த நாடே இருக்குது தம்பி...நல்ல தலைவன் அமைந்துவிட்டால் இனமே செழிக்கும்...எனச் சொல்லி நிறுத்திய அறிவிப்பாளர், தலைவர் முனைவர் முத்துவேல் செல்லையா அவர்களை அழைத்தார். பின்னர், தலைவர் அவர்கள் தலைமையுரை ஆற்றி வருகிறார். பேரவையில் தளத்தில், நேரடி ஒளிபரப்பு இடம் பெற்று வருகிறது அல்லது விரைவில் இடம் பெறும்.....

அரங்கத்திலிருந்து உங்கள் பழமைபேசி!

என் வங்கணச் சிங்கியைக் காணவில்லையே?!

அதுவொரு மாலை நேரம்.... ஊருக்குத் தெற்காலே வளைந்து நெளிந்து ஓடும் செண்பக ஓடை... ஓடையின் இரு மருங்கிலும் பச்சை விரிப்பு காலம் முழுதும் விரிக்கப்பட்டே இருக்கும்...

அங்கேதான் சிங்கி சரசுவும் தன் கால்நடைகளை மேய்ச்சல்ப் புல்தரையில் மேயவிட்டபடி நாட்டுப்புறப் பாடல்களைப் பாடியபடி இருப்பாள். ஓடையைக் கடந்துதான் அணிக்கடவு, இராமச்சந்திராபுரம், நஞ்சேகவுண்டன் புதூர் முதலான ஊர்களுக்குச் சென்றாக வேண்டும்.

ஓடையைக் கடந்து செல்வோரெல்லாம், ஓடையின் வரவியைத் தழுவி வரும் தென்றலைத் தரிசிக்கிறார்களோ இல்லையோ, சிங்கி சரசுவின் மீது கடைக்கண் பார்வையை வீசாமற் செல்வது இல்லை. பார்வை கிட்டாத கண்கள், உள்ளீடு இல்லாத கோவைப்பழம் கண்ட அணில்கள் போலச் செல்வதும் வழமை.

இப்படியாக வீதம்பட்டி வேலூர் சார்ந்த எட்டுப்பட்டிக் கண்களுக்கும் பரிச்யமான சிங்கிக்கும் ஒரு சிங்கன் உண்டு. சிங்கனுக்குச் செங்காட்டுத் தோப்பில்தான் ஊழியம். சிங்கிக்குச் சொல்லிப் படைத்தவன் போலவே இருப்பான் சிங்கனும்; பரந்த மார்பு, தினவெடுத்த தோள்கள், வைர உலக்கைகளாய்க் கைகள், வலது கையின் மணிக்கட்டின் மேற்புறமாக இறுகக் கட்டிய கருப்பராயன் கயிறு....

எப்போதும் போலவே, அந்தி சாயும் நேரத்தில், செண்பக ஓடையின் ரெட்டைப் புளியமரம் தாண்டிய மறைவுப் பகுதிக்கு வருகிறான். மோகனத்தகிப்பில் இருக்கும் அவன் கண்கள் நாலாபுறமும் ஊடுருவித் தோற்கிறது.... தோற்ற குறிப்பறிந்து, பிரேம வெக்கையில் வெளிப்படுகிறது பாடல்.....

சிங்கியைக் காணேனே! என் வங்கணச் சிங்கியைக் காணேனே!
சிங்கியைக் காமப்பசுங்கினிப் பேடைடைச்
சீர்வளர் குற்றாளர் பேர்வளம் பாடிய
சங்கீத வாரியை இங்கித நாரியைச்
சல்லாபக்காரியை உல்லாச மோகனச்
சிங்கியைக் காணேனே! என் வங்கணச் சிங்கியைக் காணேனே!

ஆரத்தனத்தைப் படங்கொண்டு மூடி
அசைத்து நின்றாளதை யானைக் கொம்பென்றுநான்
கோரத்தை வைத்தவிழிக் கதிர் சென்றேனென்
கொஞ்சத் தனத்ததை அறிந்து சுகக்காரி
பாரத் தனத்தைத் திறந்து விட்டாள் கண்டு
பாவியேன் ஆவி மறந்து விட்டேனுடன்
தீரக்கனிய மயக்கி முயக்கியே
சிங்கார மோகனம் சிங்கி கொண்டாளந்தச்
சிங்கியைக் காணேனே! என் வங்கணச் சிங்கியைக் காணேனே!

பூவென்ற பாதம் வருடி வருடிப்
புளக முலையை நெருடி நெருடி
ஏவென்ற கண்ணுக்கோர் அஞ்சனம் தீட்டி
எடுத்த சுருளும் இதழால் இடுக்குவள
வாவென்று கைச்சுருள் தாவென்று வாங்காள்
மனக்குறி கண்டு நகக்குறி வைத்தபின்
ஆவென்று ஒருக்கால் இருப்பன் உதைப்பன்
அதுக்குக் கிடந்து கொதிக்குதென் பேய்மனம்
சிங்கியைக் காணேனே! என் வங்கணச் சிங்கியைக் காணேனே!

தாராடும் குன்றி வடத்தை ஒதுக்கித்
தடமார் பிறுகத் தழுவ வந்தாள் அவள்
வாராடும் கொங்கைக்குச் சந்தனம் பூசாள்
மறுத்து நான் பூசினும் பூசலாகாது என்பாள்
சீராடிக் கூடி விளையாடி இப்படித்
தீரா மயல்தந்த தீராமைக்காரியைக்
காராடும் கண்டர்தென் ஆரிய நாட்டுறை
காரியப் பூவையை ஆரியப் பாவையை
சிங்கியைக் காணேனே! என் வங்கணச் சிங்கியைக் காணேனே!

மூலம்: குற்றாலக் குறவஞ்சி

பூமியின் அழகே...பரிதியின் சுடரே!

இவன் பயின்ற பல்கலைக் கழகத்தில் பணிபுரியும் எம்மவர்! எம்மவர் அவர் ஈழத்துக் கவிஞராம் சேரன்!! அவர் படைத்தார் பாடல்! நம்மக்கள் பிடித்தனர் அபிநயத்தோடு ஆடல்!!

காணொளியைக் கண்டு களியுங்கள். கவிஞரைக் காணவும் கவிஞர்தம் படைப்புகளை ஆராதிக்கவும் வாரீர் ஜூலை 2,3ல் நடக்கவிருக்கும் தமிழ் விழாவுக்கு! கடுகதியில் முன்பதிவு செய்யப்பட்டு வருவதால், உடனே முந்துங்கள் நுழைவுச் சீட்டுக்கு!!

நான் ஒருங்கிணைப்புச் செய்து, தொகுக்க இருக்கும் வேர்கள் தமிழில்! விழுதுகள் உலகெங்கும்!! தலைப்பிலான கவியரங்கிற்கு சீரிய கவிஞர் தாமரை அவர்கள் தலைமை ஏற்கலாம் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

கவியரங்க நிகழ்ச்சி பற்றிய அறிவிப்புக்குக் கிடைத்த மாபெரும் வரவேற்பை ஒட்டி, கவியரங்கத்திற்கான பங்காளர் ஏற்பு மே 15ந் தேதியுடன் நிறைவுற்றது. மேலும் நிகழ்ச்சிக்கான மேலதிகப் பணிகள் முடுக்கிவிடப்பட்டுள்ளன. கவியரங்கத்திற்கு உங்களனைவரது ஆதரவையும் எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கிறேன்.பட்டிமண்டபம் மற்றும் இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொள்ள விருப்பமுடையோர் விரைவில் தொடர்பு கொள்ளவும்.

எல்லாமும் அவளே!

அவன் நடத்திக் கொண்டிருந்தான் நிகழ்ச்சி
அவனைக் கண்டவளுள் அன்பின் முகிழ்ச்சி
சூதன் அவன்மேல் கொண்டான் சூழ்ச்சி
அதுகண்டு அவன் தரித்தனன் தாழ்ச்சி
ஊரார் பூண்டனர் அவன்மேல் இகழ்ச்சி
அவனோ அடையவில்லை பிறழ்ச்சி
அவளோ ஆயினள் நம்பிக்கைத் திகழ்ச்சி
அதுகண்டு அவன் அடைந்தனன் நெகிழ்ச்சி
அவ்வூக்கத்தில் சூழ்ச்சிக்குப் பூண்டனன் அகழ்ச்சி
எழுச்சிகண்டதில் சூதனோ ஞெகிழ்ச்சி
ஆயினும் மாய சூதனுக்கோ வீழ்ச்சி
நாயகன் அவள்மேல் பொழிந்தனன் புகழ்ச்சி
வெட்கத்தில் அவள்முகம் கவிழ்ச்சி! நாணத்தில்
முறுகி முருகிய அவள்முகமோ கவிழ்ச்சி!!

மகிழ்ச்சி!

யாக்கை!

யாங்கெங்கிலும்
யார் யாருக்கோ
யார் யாரையோ
யாதோவொன்றால்
யாத்திருக்கிறது!

அண்ட வெளியில்
உமக்கும்
யார் யாரையோ
யாண்டெங்கிருப்பினும்
யாதோவொன்றால்
யாமென
யாத்திருக்கும்!!

நின்னையும்
யார் யாருக்கோ
யாதெனக் கேளாது
உம்மிலும் யாமளமாய்
யாத்தேயிருக்கும்
தொடர்ந்து செல்
யாங்ஙனமென வினவாது
யவனமே உவணமென!!!

அமெரிக்கப் பதிவுலகில் போட்டி, அந்தப் பதிவர் யார்?!

அன்புத் தமிழ் நெஞ்சங்களே, வலைஞர்களே,

வணக்கம்! சென்ற ஆண்டு அட்லாண்டாவில் உணர்வு கொள்வோம் உரிமை காப்போம் என ஆர்ப்பரித்த செந்தமிழர் கூட்டம், இவ்வாண்டு கனெக்டிகெட் மாகாணம் வாட்டர்பெரியில் கூடி, செந்தமிழால் சேர்ந்திணைவோம், செயல்பட்டே இனம் காப்போம் என முழக்கமிட ஆயத்தமாகிக் கொண்டு இருக்கிறார்கள் என்பதைப் பெருமகிழ்ச்சியோடு பகிர்ந்து கொள்கிறேன்.

சென்ற ஆண்டு, நேரிடை வர்ணனையளிக்கும் பொருட்டுத் தனியொருவனாகக் களத்தில் நின்று எம்மால் முடிந்ததைச் செய்தோம். இவ்வாண்டு, பல வலைஞர்கள், பல்லூடகப் பரிமாணங்களோடு களம் புகக் காத்திருக்கிறார்கள். அவர்களுள் அசத்தப் போவது யார்? எனும் ஆவல், நாளுக்கு நாள் மேலோங்கிய வண்ணம் உள்ளது. அவர்களுக்கு நிகராகப் போட்டி இட முடியாவிட்டாலும், என்னால் ஆனதைச் செய்து, போட்டியில் பங்கு பெற நானும் ஆயத்தம்தான்!

வலையுலகைப் பொறுத்த மட்டிலும், நான் இன்னமும் கடைப்பதிவனே! முன்னோடிகள் பலர், அதுவும் விழா நடைபெறப் போகிற இடத்திற்கு அருகண்மையில் ஏராளமானவர்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எவ்வழியோ, அவ்வழியே நாமும்! சங்கம் வைத்துப் பதிவுலகை வளர்ப்பார்களா? அல்லது, விழாவின் ஒரு அங்கமாக வலைஞர் சந்திப்பை மாத்திரமே நடத்துவார்களா?? அத்துனையும் அவர்களைச் சார்ந்ததே! இஃகிஃகி!!

தமிழ்விழா குறித்தான நறுக்கு வெளியாகி இருக்கிறது. மற்றும் விழாவிலே இடம் பெறப் போகும் இலக்கிய வினாடி வினா மற்றும் கவியரங்கம் ஆகிய நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்ள விருப்பமுள்ளவர்கள், எனது மின்னஞ்சல் வழியாகத் தொடர்பு கொள்ள வேண்டுகிறேன்!

தமிழ்விழா குறித்த நறுக்கு

"செந்தமிழால் சேர்ந்திணைவோம்,
செயல்பட்டே இனம் காப்போம்!"

பணிவுடன்,
பழமைபேசி.

FeTNA: வேர்கள் தமிழில்! விழுதுகள் உலகெங்கும்!!

வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையின் தமிழ்த் திருவிழா-2010, வெகுவிமரிசையாக எதிர்வரும் ஜூலை மாதம் 3 - 5 வரை வாட்டர்பரி, கனெக்டிகட் மாகாணத்தில் நடைபெற இருக்கிறது.

பேரவை பற்றிய சிறு குறிப்பு:

வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவையானது - வட அமெரிக்காவில் இருக்கும் பல்வேறு தமிழ்ச் சங்கங்களை ஒருங்கிணைக்கும் லாப நோக்கமற்ற ஒரு கூட்டமைப்பு ஆகும்.

1987ம் ஆண்டு 5 உறுப்பினர்களுடன் துவக்கப்பட்ட இந்த பேரவை, தற்போது அமெரிக்கா மற்றும் கனடா ஆகிய நாடுகளில் 40 தமிழ்ச் சங்கங்களை உறுப்பினர்களாகக் கொண்டுள்ளது.

பேரவை ஆண்டு விழாவின் நோக்கமானது - தமிழ் மக்கள் தமது தமிழுணர்வை மேம்படுத்திக் கொள்ளவும், உரிமையை நிலை நாட்டுவதற்கும், தமிழின் வளர்ச்சிக்கு உதவுவதே ஆகும். இதே நோக்கங்களுடன் பேரவை விழாக்கள் 1987 முதல் ஆண்டுதோறும் நடைபெற்று வருகின்றது.

இந்த ஆண்டு நடைபெறவுள்ள பேரவையின் 23ம் ஆண்டு விழா, அமெரிக்கத் தமிழ் மக்களின் வரலாற்றிலேயே பெரியதொரு விழாவாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. கூட்டத்திற்கு 2,000க்கும் அதிகமான தமிழர்கள் வருவார்கள் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.

இந்த விழாவை வெற்றியடையச் செய்யும் நோக்கத்துடன், 50க்கும் மேற்பட்ட குடும்பங்கள் - 20க்கும் மேற்பட்ட குழுக்களாக பிரிந்து சுமார் ஆறு மாத காலம் உழைக்கிறார்கள். இந்த ஆண்டு விழாவிற்கான வேலைகள் தற்போது முழுவீச்சில் துவங்கியிருக்கின்றது.

இணையதளம் :
http://www.fetna.org/

விழாவிற்கு முன்பதிவு செய்ய :
http://registration.fetna.org/

முன்பதிவு தொடர்பான சந்தேகங்களுக்கு :
registration@fetna2010.org

விழாவில் பங்கேற்க விருப்பமுள்ளவர்கள், தங்கள் வருகையை மேற்கூறிய சுட்டியை அழுத்தி, இப்போதே முன்பதிவு செய்யுமாறு கேட்டுக் கொள்ளப்படுகிறார்கள். ஏப்ரல் 15ம் தேதிக்கு முன், பதிவு செய்பவர்களுக்கு சிறப்புப் பரிசும் காத்திருக்கிறது. மேலதிகத் தகவல்களுக்கு பேரவை இணையதளத்தைப் பார்க்கவும்.

இலக்கிய வினாடி வினா மற்றும் கவியரங்கம் நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொள்ள....

சென்ற ஆண்டு நடந்த தமிழ்த் திருவிழாவில் இடம் பெற்ற இவ்விரு நிகழ்ச்சிகளிலும் நான் கலந்து கொண்டதன் வழியாக, நல்லதொரு அனுபவத்தைப் பெற்றவனானேன். குறிப்பாக இலக்கிய வினாடி வினா நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்டதின் பயனாக, இலக்கிய வரலாறு குறித்த தகவல்களை அறியப் பெற்றேன்.

அதுபோலவே இவ்வாண்டும் இவ்விரு நிகழ்ச்சிகளும் இடம் பெற உள்ளன. அவற்றில் பங்கு பெற விரும்புவோர் எமது மின்னஞ்சல் வழியாகத் தொடர்பு கொள்ளுங்கள். கவியரங்கத்தின் தலைப்பு, வேர்கள் தமிழில்! விழுதுகள் உலகெங்கும்!! எனத் தெரிவாகி உள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது. கவியரங்கின் ஒருங்கிணைப்பாளர் என்ற முறையில், உங்களது பேராதரவினை நல்கிட வேண்டுகிறேன்.

FeTNA-2010 விழா மலருக்கு படைப்புகள் வரவேற்கப்படுகின்றன...

சுமார் மூவாயிரம் தமிழர்கள் கூடும் இவ்விழாவில் 'விழா மலர்' ஒன்று வெளியிடப்படும். அம்மலரில் பிரசுரிக்க படைப்புகள் வரவேற்கப்படுகின்றன. படைப்புகளுக்கான விதிமுறைகளாக விழாக்குழுவினர் தெரிவிப்பது யாதெனில்:

• கதை, கவிதை மற்றும் கட்டுரைப் படைப்புகள் தமிழில் இருக்கவேண்டும். சில ஆங்கிலப் படைப்புகள் தகுதி அடிப்படையில் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும்.


• சமர்ப்பிக்கப்படும் படைப்புகள் ஒரு குறுந்தலைப்பும், பொருளடக்கம் பற்றிய சிறு விவரிப்பும் கொண்டிருக்கவேண்டும்.


• 500 வார்த்தைகளுக்கும் குறைவான, முழுப்பக்கப் படைப்புகளுக்கு முன்னுரிமை தரப்படும்.


• இவ்வாண்டுத் தமிழ் விழாவின் மையக்கருத்தைப் (செந்தமிழால் சேர்ந்திணைவோம் - செயல்பட்டே இனம் காப்போம்) பிரதிபலிக்கும் படைப்புகளுக்கு முன்னுரிமை தரப்படும்.


• படைப்புகள் பொருள் பொதிந்தவையாகவும், கருத்தூட்டமும் கல்வித்தரமும் கொண்டவையாகவும் இருக்கவேண்டும்.


• முன்னால் பிரசுரிக்கப்படாத, தனித்தன்மை வாய்ந்த, அசலான படைப்புகளை ஊக்குவிக்கிறோம். பிறர் படைப்புகளின் பிரயோகம் ஊக்குவிக்கப்படாது. அப்படி அவற்றை மேற்கோள் காட்டும்போது தயவுசெய்து மூலப்படைப்பையும் அதன் ஆசிரியரையும் குறிப்பிடவேண்டும்.


• படைப்புகள் கண்டிப்பாக எவ்விதத்திலும் தவறான கருத்துக்களையோ, அவமதிப்பையோ, அல்லது அநாகரிகத்தையோ பிரதிபலிக்கக்கூடாது.


• அனைத்துப் படைப்புகளும் மின்னஞ்சல் வாயிலாக malar@fetna2010.org என்ற முகவரிக்கு MS Word (.doc) அல்லது PDF வடிவில் அனுப்பப்படவேண்டும். தேவையான புகைப்படங்கள், ஓவியங்கள் மற்றும் வரைபடங்கள் அனைத்தும் .JPG வடிவில் இருக்கவேண்டும்.


• அனைத்துப் படைப்புகளும் ஏப்ரல் 30, 2010 வெள்ளிக்கிழமைக்கு முன்னர் எமக்கு வந்து சேர வேண்டும்.


• கெடு முடிந்தபின்னர் அனுப்பப்படும் படைப்புகள் பிரசுரிக்கப்படா.


• எந்தப் படைப்பும் பிரசுரிப்புக்கேற்ப விழாமலர் ஆசிரியரால் மாற்றியமைக்கப்படலாம்.


• வந்து சேரும் நுழைவுகளின் எண்ணிக்கையைப் பொறுத்துத் தேர்வு செய்யப்பட்ட படைப்புகளே விழா மலரில் பிரசுரிக்கப்படும்.


• படைப்புகள் குறித்த ஆசிரியர் குழுவின் முடிவுகளே இறுதியானவை.


• இந்த ஆண்டு சமர்ப்பிக்கப்படும் படைப்புகளிலிருந்து சிறந்த ஆறு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டு அவற்றுக்கு விழாவில் கலந்துகொள்ளும் தமிழறிஞர் கையால் பரிசுகள் (ஒரு முதல் பரிசு, இரு இரண்டாம் பரிசுகள், மூன்று மூன்றாம் பரிசுகள்) விழாவின் இறுதி நாளன்று வழங்கப்படும்.


• இந்த அறிவிப்புக் குறித்த கேள்விகள் ஏதேனும் இருப்பின் அவற்றை மின்னஞ்சல் வாயிலாக malar@fetna2010.org என்ற முகவரிக்கு அனுப்ப வேண்டுகிறோம்.
  
  சென்ற ஆண்டுகளின் விழா மலர்களுக்கு இங்கே சுட்டவும்.

சென்று ஆண்டு நிகழ்ச்சிகள் பற்றிய விவரண இடுகைகளைக் கண்டிட, தமிழ்விழா(Fetna) எனும் வகைப்பாட்டுச் சுட்டியைச் சொடுக்கவும்.

"செந்தமிழால் சேர்ந்திணைவோம்,

செயல்பட்டே இனம் காப்போம்!"

பணிவுடன்,

பழமைபேசி.

தன்மானத் தமிழ் மறவர் சி.இலக்குவனார் நூற்றாண்டு விழா, ஒரு கண்ணோட்டம்!

வரலாறு காணாதபடி, பெரும் பனிப்பொழிவு ஆட்கொண்ட பூமியில், இளவேனிற் காலம் திரும்பியிருந்தது. கூடவே, மலையெனக் குவிக்கப்பட்ட பனிப்பொழிவும் முழுவதுமாய்க் கரைந்து விட்டிருந்தது. குளிரில்லாத இதமான காற்று தழுவிய நேரமது; பிற்பகல் சரியாக மணி இரண்டு!!

மேரிலாந்து மாகாணத்தில் இருக்கும் கொலம்பியா நகரம். அமெரிக்காவிலேயே முனைவர்கள் அதிகமாக வாழும் ஊர் இதுவாகத்தான் இருக்கும்! அந்நகரத்தின் மைய நூலகத்தில் தன்மானத் தமிழ் மறவர் சி.இலக்குவனாருக்கு நூற்றாண்டு விழாவும், புறநானூற்றுக் கருந்தரங்க நிகழ்ச்சியும்.

சிகாகோ நகரில் இருந்து முனைவர் ஃபிரான்சிஸ் முத்து அவர்களும், மருத்துவர் இளங்கோ அவர்களும் முன்னதாகவே வந்து குழுமி இருந்தார்கள். மருத்துவர் அவர்கள், கையோடு புத்தகங்களைக் கொண்ர்ந்து அங்கே பார்வையாளர்களுக்காக வைத்திருந்த காட்சி அனைவரையும் வெகுவாகக் கவர்ந்தது. மனமுவந்த நன்கொடையோடு புத்தகங்கள் இடம் மாறிக் கொண்டு இருந்தன.

கண்மூடித் திறப்பதற்குள் அரங்கம் ஆயத்த நிலைக்கு வந்தது எப்படி என்றே புரியவில்லை. காலநேரம் தவறாமை என்பது முனைவர் பிரபாகர் அய்யா அவர்களின் தாரகமந்திரம் எனப் பலர், சிலாகித்துக் கொண்டு இருந்ததையும் காண முடிந்தது.

தமிழாசான் திரு.கொழந்தைவேல் இராமசாமி அவர்களுடன் இணைந்து மற்றவர்களும் தமிழ்வாழ்த்தைப் பாட, நிகழ்ச்சியானது துவங்கியது. வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச்சங்கப் பேரவைத் தலைவர் முனைவர் முத்துவேல் செல்லையா அவர்கள் தலைமை உரையாற்றியும், விழாவைத் தொகுத்தும் வழங்கினார்கள்.

புறநானூறு காட்டும் சங்ககாலத் தமிழகம் எனும் தலைப்பில் உரையாற்ற, முனைவர் ஃபிரான்சிஸ் முத்து அவர்களுக்கு விழாத் தலைவர் அழைப்பு விடுத்ததைத் தொடர்ந்து, அவர் மேடைக்கு வந்து சங்ககாலத்தை பாடற்சான்றுக்ளுடன், சமத்துவம் வாய்ந்த சமுதாயம் எப்படிச் சங்க்காலத்தில் சிறந்தோங்கியது என்பதை வெகு அழகாக விளக்கினார்.

அகம், புறம் என்பதற்கு அவர் அளித்த விளக்கம் அனைவரையும் கவர்ந்தது. கூடவே, அன்றைய காலத்தில் இலக்கிய வரம்பு என ஒன்று எவ்வாறெல்லாம் கடைபிடிக்கப்பட்டது என்பதையும் தெளிதமிழில் விளக்கிக் கூறினார்.

முனைவர் ஃபிரான்சிஸ் முத்து அவர்களுக்கு அடுத்தபடியாகப் பேச வந்தார், இலக்கிய வட்டத் தலைவர், முனைவர் திரு.இர,பிரபாகரன் அவர்கள். எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதைச் சொல்கிறது திருக்குறள்; எப்படி வாழ்ந்தார்கள் என்பதைச் சொல்கிறது புறநானூறு என்று எவருக்கும் விளங்கும்படியாக, அடுக்கடுக்காக செறிவான இலக்கிய மேற்கோள்களைக் காண்பித்து, அனைவரையும் இலக்கிய மழையில் நனைய வைத்தார் இவர்.

கொடை எவ்வாறு போற்றப்பட்டது என்பதையும், புரவலர்களும் புலவர்களும் எப்படி வாழ்ந்தார்கள் என்பதையும் அங்கு கூடியவர்கள் கண்முன்னே, காட்சிகளாகக் கொண்டு வந்து நிறுத்தினார் என்று சொன்னால், அது மிகையாகாது. மொத்தத்தில், சங்ககாலமென்பது தமிழகத்தின் பொற்காலம் என, அவர் தனது சொற்பொழிவை முடிவுக்கு கொண்டு வந்த போது, குழுமியிருந்த அனைவரும் சங்ககாலத்திற்கே நாம் சென்றுவிடக் கூடாதா என ஏக்கப் பெருமூச்சு விட்டனர்.

அடுத்தபடியாக, கோவை மாவட்டத்தில் இருந்து வந்திருந்த நல்லாசிரியர் திரு. கு.பெ. வேலுச்சாமி அவர்களைப் பேச வருமாறு தலைவர் அவர்கள் அழைப்புவிட, தமிழ்க்கடலே வந்து அனைவர் முன்னும் தோன்றியது.

புறநானூறு கூறும் வாழ்வியல் கருத்துகள் என்ற தலைப்பில் பேச வந்த நல்லாசிரியர் அவர்கள், வாழ்வின் அகக்கூறுகளையும் புறக்கூறுகளையும் வெகு அழகாக, அற்புதமான சொல்லாடலில் விளக்கினார். அறம் என்பது பண்டமாற்று அல்ல என அவர் அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொல்லியபோது, அரங்கத்தினர் ஞானோதயம் பெற்றது போன்ற ஒரு அகச்சூழலுக்கு ஆட்பட்டனர்.

நல்லாசிரியர் திரு.கு. பெ. வேலுச்சாமி அவர்களை அடுத்து, நூற்றாண்டு விழா நாயகர், தமிழ்க்காவலர் சி.இலக்குவனார் அவர்களின் புதல்வி, முனைவர்.இ. மதியழகி மனோகரன் அவர்களை, ஆசிரியர் தலைவர் என்ற வகையிலே, பல போராட்டங்களை முன்னின்று நடத்தியதில், ஐந்து முறை சிறை சென்ற்வர் இவர் என அறிமுகம் செய்து வைக்கப்பட்டதும், பலத்த கரவொலியோடு மேடைக்கு வந்தார் முனைவர். இ.மதியழகி மனோகரன் அவர்கள்.

புறநானூற்று நெறியில் தமிழறிஞர் இலக்குவனார் எனும் தலைப்பில் பேசிய, தமிழறிஞரின் புதல்வி, தன் தந்தையார் எப்படி எல்லாம் தமிழுக்காக, தமிழ் இனத்துக்காக உழைத்தார் என்பதையும், கொடைக் குணத்தை எப்படி எல்லாம் வெளிப்படுத்தினார் என்பதையும் மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து கொண்டார்.

இடைவேளை நேரம் அறிவிக்கப்பட்டு, வந்திருந்த அனைவருக்கும் சிற்றுண்டி அளிக்கப்பட்டது. குறித்த நேரத்தில், நிகழ்ச்சிகள் நடைபெற வேண்டும் என்பதில் அனைவருமே திண்ணமாக இருந்தபடியால், அடுத்ததாகக் குறித்த நேரத்தில், செந்தமிழ்க் காவலர் பேராசிரியர் இலக்குவனார் எனும் தலைப்பில் பேச வந்தவர் முனைவர் அரசு செல்லய்யா அவர்கள்.

முனைவர் அரசு செல்லய்யா அவர்கள், பேராசிரியரின் பங்களிப்புகள் ஒவ்வொன்றையும் நேர்த்தியாக எடுத்துக் கூறி, அவர் எப்படியெல்லாம் போராடுவோரிடம் போராடி, இணக்கமாக இருக்க வேண்டியவரிடத்து இணக்கமாக இருந்து, தமிழுக்கும் தமிழனுக்கும் பங்காற்றினார் என்பதை விவரித்தார்.

சொற்பொழிவு என்ற முறையிலே, இறுதியாக, இவர் ஒரு செயல்வீரர் என்ற முன்னுரையோடு, தன்மானத் தமிழ் மறவர் இலக்குவனார் எனும் தலைப்பில் பேச வந்தார் பதிவர் பழமைபேசி.

வந்தவர், வந்த வேகத்திலேயே, தமிழையும் தமிழனையும் தமிழ்நாட்டிலேயே இரண்டாந்தரமாக நடத்தும் போது, தன்மானத் தமிழ் மறவர் வழியில் நின்று நாம் ஏன் போராடக் கூடாது என உணர்ச்சி வயப்படலானார். அதைத் தொடர்ந்து, தன்மானத் தமிழ் மறவர் பற்றிய செய்திகளைப் பகிர்ந்து கொண்ட பின்னர், வாய்ப்புக் கொடுத்த தமிழ்ச் சங்கப் பேரவைக்கு நன்றி ந்வில்ந்து தனது உரையை முடித்துக் கொண்டார் பழமைபேசி என்கிற மணிவாசகம்.

விழாத் தலைவர் அவர்களால் துடிப்பான உரை என வர்ணிக்கப்பட்ட பழமைபேசியின் உரையைத் தொடர்ந்து, அனைவரும் பேரார்வத்துடன் எதிர்நோக்கிக் கொண்டிருந்த, நாஞ்சில். திரு. பீற்றர் அய்யா அவர்களின் புறநானூறு - வினா விடை விளக்கம் எனும் பல்லூட நிகழ்ச்சி மிகுந்த எழுச்சியோடு உயிர்த்தது.

முனைவர். ஜெயந்தி சங்கர் அவர்கள் இலக்குவனார் அணிக்குத் தலைமை ஏற்றும், திரு. கொழந்தைவேல் இராமசாமி அவர்கள் பாவாணர் அணிக்குத் தலைமை ஏற்றும் இருந்தார்கள். இரு அணியினருமே, புறநானூற்றுப் பாடல்களை நன்கு கற்றாய்ந்து வந்திருந்தனர்.

வினாவுக்கு விடை என்பதோடு மட்டுமில்லாமல், மேலதிக விளக்கங்களை அளித்ததின் மூலம், வந்திருந்தோருக்கும் புறநானூற்றுச் சுவையை அளித்த பெருமை, நாஞ்சில் பீற்றர் அய்யா அவர்களையும், இலக்கிய வட்டத் தலைவர் முனைவர் பிரபாகர் அவர்களையும் சாருமென்பதில் இருவேறு கருத்துகள் இருக்க முடியாது.

நிகழ்ச்சியானது முடிபை நெருங்கிவிட, நல்லதொரு நிகழ்ச்சி முடிபுக்கு வந்து விட்டதே என அனைவரும் அங்கலாய்த்துக் கொண்டனர்.

அரங்கம் நிறைந்து, இடவசதி நெருக்கமாக இருந்ததால், அடுத்த முறை பெரிய அரங்கில்தான் வைக்க வேண்டும் என அனைவரும் ஒருமித்த குரலில் கூறிக் கொண்டனர்.

இறுதியாக, வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச்சங்கத்தின் தலைவி, திருமதி. கல்பனா மெய்யப்பன் அவர்கள் நன்றி நவில, விழா இனிதே முடிவுற்றது. கூடவே, மீண்டும் இந்நாள் எப்போது வாய்த்திடுமோ என்ற எண்ணத்தினூடே ஒருவொருக்கொருவர் பிரியா விடை பெறலாயினர்.

அமெரிக்கா: தன்மானத் தமிழ் மறவர் சி. இலக்குவனார் நூற்றாண்டு விழா நிழற்படங்கள்!

அமெரிக்கத் தலைநகரிலே, தன்மானத் தமிழ் மறவர் சி.இலக்குவனார் நூற்றாண்டு விழா மற்றும் நாஞ்சில் பீற்றர் அய்யா அவர்கள் தொகுத்து வழங்கிய புறநானூற்றுக் கருத்தரங்கமும் மிகச் சிறப்பாக நடந்தேறியது. நேரமினமை காரணமாக, தொகுப்புரையும் மேலதிகப்படங்களும் நாளை வெளியாகும்.

பதிவர் மயிலாடுதுறை சிவா அவர்கள்

முனைவர் அரசு செல்லய்யா அவர்கள் மற்றும்

முனைவர் பிரபாகர் அவர்கள்

பாவாணர் அணித்தலைவர் திரு.கொழந்தைவேல் இராமசாமி அவர்கள்

மற்றும் அணியினர்

முனைவர் ஃபிரான்சிஸ் முத்து அவர்கள்

நல்லாசிரியர் கு.ப.வேலுச்சாமி அவர்கள்

பதிவர் பழமைபேசி

முனைவர் அரசு செல்லய்யா அவர்கள்

தலைவர் திரு.கொழந்தைவேல் இராமசாமி அவர்கள்

இலக்குவனார் அணியினர்

வடகிழக்கு அமெரிக்கப் பதிவர் சந்திப்பு மற்றும் தமிழ்விழா அழைப்பு!

அழகிய, சோழ வள நாட்டின் எழில்மிகு ஊரான கோவூரில் வேளாண் தொழில் செய்பவர்தான் இக்கதையின் நாயகன். கோவூர்க் கிழார் என்றும் அழைக்கப்படுபவர் இவர்.

முத்தமிழ் அறிஞர் கலைஞரை எப்படி காவியக் கவிஞர் வாலி, தான் நினைத்த மாத்திரத்தில் சென்று சந்தித்து உரையாடுகிறாரோ அதைப் போல, இவரும் சோழ மன்னனை எந்த நேரத்திலும் சென்று சந்தித்து உரையாடக் கூடியவர், நேர்மையானவர் மற்றும் கண்டிப்பு மிகுந்தவர்.

போரில் தோற்றுவிட்ட சேர மன்னன் மலையமான் மகன்கள் மீது யானையை ஏவிக் கொல்லுமாறு உத்திரவிட்ட சோழன் குளமுற்றுத்துஞ்சிய கிள்ளி வளவனை, அவனது அவைக்கே சென்று கண்டித்தவர்தான் இந்த கோவூர்க் கிழார். அதே நேரத்தில், தன் சோழ நாட்டின் மீதும், சோழ மன்னன் மீதும் தீராத பற்றுக் கொண்டவர்.

சோழ நாட்டின் உயிர்நாடியான காவிரியின் தென்கரையில், கோவூர்க் கிழார் வந்து கொண்டிருக்கிறார். அப்போது தனக்குப் பரிச்சியமான வெளியூர்ப் பாணன் ஒருவன், சோர்ந்த முகத்தோடு தனது மனைவியுடன் செல்வதைக் காண்கிறார். சோழ நாட்டில் ஒருவன் சோர்வாக இருப்பதா என்று எண்ணியபடியே அந்தப் பாணனை நோக்கிப் பாடுகிறார்,

”தேஎம் தீந்தொடைச் சீறியாழ்ப் பாண!
கயத்து வாழ் யாமை காழ்கோத் தன்ன
நுண்கோல் தகைத்த தெண்கண் மாக்கிணை
இனிய காண்க; இவண் தணிக எனக் கூறி;
வினவல் ஆனா முதுவாய் இரவல!

என்ன பாணரே, நான் பாடியது புரிகிறதுதானே? இருந்தாலும் சொல்கிறேன் கேள்!”

“சொல்லுங்கள் தேவரே!”

”தேன் போன்ற இனிய இசையை அளிக்கவல்ல சிறிய யாழ் வீற்றிருக்கும் இசைக்குளத்தில, அந்த இசையை நுகர்ந்து பின் வெளிப்படுத்தும் ஆற்றல் பெற்று வாழும் ஒரு ஆமையை எடுத்து, தெள்ளிய குச்சிகளால் கோர்த்து நோக்கின் எப்படித் தெரியுமோ, அது போன்றதொரு முரசு அல்லது உடுக்கையைக் கொண்டு இசையால் ஆற்றுப்படுத்தவல்ல முதுமையான இரவலனே!”

”தங்கள் பெருந்தன்மை! கேட்கிறேன், மேலே சொல்லுங்கள் தேவா!!”

“தைத் திங்கள் தண்கயம் போலக்,
கொளக்கொளக் குறைபடாக் கூழுடை வியனகர்,
அடுதீ அல்லது சுடுதீ அறியாது;
இருமருந்து விளைக்கும் நன்னாட்டுப் பொருநன்,
கிள்ளி வளவன் நல்லிசை யுள்ளி!

எங்கள் கிள்ளி வளவனின் நாடு, தை மாதத்தில் தெளிந்த குளிர்ந்த நீரையுடைய குளம் போல் கொள்ளக் கொள்ளக் குறையாத உணவுப் பொருட்களுடைய அகன்ற பெரிய நகரங்களுடையது.

எம்நாடு, பகைவர்களால் தீக்கிறையாக்கப்பட்டதில்லை. இங்கு சமைப்பதற்குப் பயன்படுத்தப்படும் தீயை மட்டுமே காணமுடியும். பசிப்பணியை நீக்குவதற்குத் தேவையான நீர் வளமும், நில வளமும் மிகுந்த நல்ல நாட்டுக்கு அரசன் எம் கிள்ளி வளவன்!!”

“அப்படியா தேவரே! மன்னனின் பெருமை கேட்டு அகமகிழ்கிறேன் தேவா!!”

“ஆமாம்! நீர் சோழ மன்னனைக் காணச் செல்லும் வழியில், மன்னனது நண்பனையும் கண்டு பேறு பல பெறுவாயாக!

நாற்ற நாட்டத்து அறுகாற் பறவை
சிறுவெள் ளாம்பல் ஞாங்கர்,ஊதும்
கைவள் ஈகைப் பண்ணன் சிறுகுடிப்
பாதிரி கமழும் ஓதி, ஒண்ணுதல்,
இன்னகை விறலியடு மென்மெல இயலிச்
செல்வை ஆயின், செல்வை ஆகுவை!

நீர் கிள்ளி வளவனை நோக்கிச் செல்லும் வழியில், நறுமணத்தை விரும்பும் வண்டுகள் வெண்ணிற அல்லி மலர்களின் மேலே ரீங்காரம் இட்டுக் கொண்டிருக்கும் சிறுகுடி என்ற ஊர் இருக்கும்.

கொடைக் கையை உடையவனும் ஈகையில் சிறந்தவனுமான பண்ணன் என்ற ஒருவன் அந்த ஊரில் உள்ளான். பாதிரி மணம் கமழக்கூடிய கூந்தலும், ஒளிபொருந்திய நெற்றியும் உடைய உன் இல்லாளுடன் மெல்ல நடந்து சிறுகுடிக்குச் செல்கிறபட்சத்தில், பண்ணனின் கொடையால் நீர் செல்வந்தன் ஆவாய்!”

”அப்படியா தேவரே? எங்கே இருக்கிறது இந்தச் சிறுகுடி?”

“மயிலாடுதுறை-திருவாரூர் சாலை வழியில், பேரளம் வழியாக பூந்தோட்டம் சென்று, அங்கிருக்கும் அரசலாற்றுப் பாலத்தைக் கடக்க வேண்டும். பிறகு, கும்பகோணம்-நாச்சியார் கோவில் சாலையில் சென்று கடகம்பாடி போய்ச் சேர்ந்து, அங்கிருந்து வலதுபுறமாக இருக்கும் சாலையில் சென்றால் சிறுகுடியை நீர் அடையலாம் பாணரே!”

“ஆகட்டும் தேவா! நான் அப்படியே செய்கிறேன்!!”

“விறகுஒய் மாக்கள் பொன்பெற் றன்னதோர்,
தலைப்பாடு அன்று, அவன் ஈகை;
நினைக்க வேண்டா; வாழ்க, அவன் தாளே!

அந்தச் சிறுகுடியில் வாழும் பண்ணன் உனக்குப் பரிசுகளை அளிப்பான். பண்ணனின் ஈகை, விறகு வெட்டப் போனவனுக்குப் பொன்கிடைத்ததைப்போல் தற்செயலாக நடைபெறும் நிகழ்ச்சி அல்ல; நீர் அவனிடம் பரிசில் பெறப் போவது உறுதி. பரிசு கிடைக்குமா என்று நீர் ஐயப்படத் தேவையில்லை. வாழ்க பண்ணனின் தாள்கள்!!”

“வாழ்க பண்ணன்! உமது ஆற்றுப்படுத்தலும் வளர்க!! தேவா, நான் சென்று பலன்கள் பல அடைய, தற்போது விடை பெறுகிறேன் தேவா!!!”

பாணருக்கு நல்வழியைக் காண்பித்த பெருமிதத்தில் கோவூர்க் கிழார் தனது வேளாண் வயல் நோக்கிச் செல்ல, பாணர் சிறுகுடியை நோக்கி முற்படுகிறார்.

இந்தச் சிறுகதையானது, புறநானூற்றுப் பாடல் 72ஐ அடிப்படையாகக் கொண்டது. கிள்ளிவளவனையும், சிறுகுடி வள்ளல் பண்ணனையும் புகழ்ந்து பாடுவதைப் பின்னணியாகக் கொண்டுள்ளதால், இப்பாடல் பாடாண் திணையில் இடம் பெற்றுள்ளது.

அருஞ்சொற்பொருள்

தேம்: தேன்
தீ: இனிமை
தொடை: யாழின் நரம்பு
கயம்: குளம்
காழ்: வலிய கம்பி
தெண்: தெளிந்த
ஆனாமை: நீங்காமை
முதுவாய்: முதிய வாய்மையுடைய
கூழ்: உணவு
வியல்: அகலம்
ஆம்பல்: அல்லி
ஞாங்கர்: மேலே
பாதிரி: ஒரு மரம்
ஓதி: பெண்களின் கூந்தல்.
இயலுதல்: நடத்தல்
ஓய்தல்: அழிந்து ஒழிதல் (வெட்டுதல்)
தலைப்பாடு: தற்செயல் நிகழ்ச்சி

===============================

Florida பதிவர் சந்திப்பு முடிச்ச கையோட, Washington D.C பதிவர் சந்திப்புக்கான ஆயத்த வேலைகள் மக்களே!

செந்தமிழ்க் காவலர் நூற்றாண்டு விழாவை முன்னிட்டு, நிறையப் பதிவர்கள் விழா அரங்கில் குழும இருக்கிறார்கள். எனவே வர வாய்ப்பு இருப்போர், அவசியம் வந்து சிறப்பிக்க வேண்டுகிறோம்!

=====================================

புறநானூற்றுக் கருத்தரங்கம்

செந்தமிழ்க் காவலர் திரு.சி.இலக்குவனார் நூற்றாண்டு விழா

தமிழ் இலக்கிய ஆய்வுக்கூட்டம், வட அமெரிக்கத் தமிழ்ச் சங்கப் பேரவை மற்றும் வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கம் இணைந்து நடத்தும் இரண்டாவது புறநானூற்றுக் கருத்தரங்கமும், செந்தமிழ்க் காவலர் திரு.சி.இலக்குவனார் அவர்களின் நூற்றாண்டு விழாவும், எதிர்வரும் மார்ச் 14, 2010, ஞாயிறு பிறபகல், கொலம்பியா, மேரிலாந்தில் உள்ள மைய நூலகத்தில் (10375, Little Patuxent Pkwy, Columbia, MD 21044) நடைபெற இருக்கிறது. அனைவரும் விழாவிற்கு வருகை தந்து சிறப்பிக்க வேண்டுகிறோம்.

நிகழ்ச்சி நிரல்

2.00-2.05

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து

2.05-2.10

வரவேற்புரை

முனைவர் முத்துவேல் செல்லையா அவர்கள்

2.10-2.35

புறநானூறு காட்டும் சங்க காலத் தமிழகம்
முனைவர் ஃப்ரான்சிஸ் முத்து அவர்கள், சிகாகோ

2.35-3.00

புறநானூறு கூறும் வாழ்வியல் கருத்துகள்
உயர்திரு. கு.பெ.வேலுச்சாமி அவர்கள், தமிழாசிரியர், கோவை.

3.00-3.25

புறநானூறு காலத்துப் புரவலரும் புலவரும்
முனைவர் இர.பிரபாகரன் அவர்கள்

3.25-3.45

தேனீர் இடைவேளை

3.45-4.05

செந்தமிழ்க் காவலர் பேராசிரியர் இலக்குவனார்
முனைவர் அரசு செல்லையா அவர்கள்

4.05-4.25

தன்மானத் தமிழ் மறவர் இலக்குவனார்
பதிவர் பழமைபேசி (எ) மெளன.மணிவாசகம் அவர்கள்

4.25-5.25

புறநானூறு - வினா விடை விளக்கம் (பல்லூடக நிகழ்ச்சி)

கருத்தாக்கம்

உயர்திரு. நாஞ்சில் பீற்றர் அவர்கள்

பாவாணர் அணி

தலைவர் உயர்திரு.கொழந்தைவேல் இராமசாமி அவர்கள்

இலக்குவனார் அணி

தலைவி முனைவர் ஜெயந்தி சங்கர் அவர்கள்

5.25-5.30

நன்றி நவிலல்
திருமதி. கல்பனா மெய்யப்பன் அவர்கள்

அனைவரும் வருக!

ஆதரவு தருக!!

தமிழால் இணைந்து

தமிழராய் வளர்ந்திடுவோம்!

அமெரிக்கா: கவிஞர் சல்மாவுடனான கலந்துரையாடல்க் காணொளிகள்

அமெரிக்கத் தலைநகர் வாசிங்டனில் நிகழ்ந்த, கவிஞர் சல்மா அவர்களுடனான கலந்துரையாடல்க் காணொளிகள். நிகழ்ச்சி பற்றிய மேலதிக விபரங்களுக்கு இங்கே சொடுக்கவும்.

நன்றி: திரு. நாஞ்சில் பீற்றர் அவர்கள்

அமெரிக்காவில் கவிஞர் சல்மா: கலந்துரையாடலின் ஒலிக்கோப்பு!

பகுதி-1

உதவி: ஆசான் கொழந்தைவேல் இராமசாமி அவர்கள்

அமெரிக்கத் தலைநகர்: கவிஞர் சல்மா உரையாடல் காட்சிப் படங்கள்

திரு.குழந்தைவேல் இராமசாமி அவர்கள்

பாராட்டுப் பத்திரம் வழங்கல்

முனைவர் பாலாஜி அவர்களுடன்

வட அமெரிக்கத் தமிழ்ப் பேரவைத் தலைவர் அவர்கள்

திரு. நாஞ்சில் பீற்றர் அவர்கள்

வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்க நிர்வாகிகள்

கவிஞர் அவர்கள்

Play slideshow

நிழல்படங்கள் உதவி: நாஞ்சில் பீற்றர் அவர்கள்

கவிஞர் சல்மா அவர்களுடனான கலந்துரையாடல் நிகழ்வு மிகச் சிறப்பாக நடந்தேறியது. மேலதிகத் தகவல்கள் கிடைத்தவுடன் உங்களிடம் பகிர்ந்து கொள்வதில் மகிழ்ச்சியடைவேன். நிகழ்ச்சிக்கு ஏற்பாடு செய்த வாசிங்டன் தமிழ்ச் சங்கத்திற்கும் எமது நன்றிகள்!

கனியனும் மணியனும்!

திருமூர்த்திக் கானகத்தில் நாளெல்லாம் இருந்து கழித்து, இரையாடிவிட்டுக் கூட்டங் கூட்டமாய் வெண்கொக்குக் கூட்டமும், கூழக்கடாக்களும் நெகமம், காட்டம்பட்டி, சீலக்காம்பட்டி எனப் பரவி, விரவி இருக்கும் தென்னந் தோப்புகளுக்குத் திரும்புகிற வேளையது.

கனியனும் மணியனும், கம்பங்காட்டுப் பொழியின் மீது தென்வடலாக நடந்து கொண்டிருந்தனர். கானாங்கோழிகள், மெலிதான சிலுப்பலில் தாத்தாச்சி ஐயன் கோவில் சமீபம் மேற்கு முகமாய்ச் சென்று கொண்டிருந்தது. மஞ்சள் வெயில் அவற்றின் இறகில் பட்டுத் தெறித்ததில் கனியனின் கண்கள் கூசியது.

“மணியா, கதிரவன் இறங்கிக் கொண்டு இருக்கிறான். விரைந்திடு நண்பா, சென்று நாம் புறநானூற்றில் சில பாடல்களைப் படித்தே ஆகவேண்டும்!”

“சரியாய்ச் சொன்னாய் கனியா! பாடல்களைக் கற்கக் கற்க இனிமையாகவும், நம் முன்னோர்கள் எப்படி எல்லாம் வாழ்ந்தார்கள் என்று அறிவதில் கெழுமையோடு இருக்கவும் முடிகிறது அல்லவா?”

“ஆமாம், ஆமாம்! நமது மானமிகு நாஞ்சில் பீற்றர் அய்யா அவர்கள் நடத்தும் பல்லூடக நிகழ்ச்சியில் நீ கலந்து கொள்கிறாய்தானே?”

“வேறு வழியில்லை நண்பா! இல்லாவிடில் மேன்மைமிகு குழந்தைவேல் இராமசாமி அய்யா நம்மை விட்டு விடுவாரா என்ன?”

“நீ கொடுத்து வைத்தவன் அன்றோ?”

“நல்லதே சொன்னாய்! அவர், தானும் கற்று மற்றவரையும் கற்க வைக்கிறார் கண்டாயா? அதை நாம் மெச்சித்தான் ஆக வேண்டும்!”

“அது சரி! புறநானூற்றில் எத்தனை பாடல்கள் உள்ளன?”

“நானூறு பாடல்கள், பல திணைகளாகப் பிரிக்கப்பட்டு இருக்கிறது! ஒவ்வொரு திணையிலும், துறை எனும் உட்பிரிவும் உண்டு கனியா!”

“மணியா, எனக்கு பாடாண் திணை என்றால் மற்றவரைச் சிலாகித்துப் பாடுவது என்று தெரியும். மற்ற திணைகளை எளிதில்ப் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை!”

“அதேதான்! நான் நேற்றுப் பின்னேரத்தில்தான் அவற்றைப் படித்துத் தெரிந்து கொண்டேன். எனவே நான் உனக்கு சொல்லித் தருகிறேன்!”

“நண்ணுதல் ஆனேன்; நீ தொடரலாம் மணியா!”

“கனியா, இதோ பழைய பாடல் ஒன்றைக் கூறுகிறேன் கேள்!

வெட்சி நிரை கவர்தல்; மீட்டல் கரந்தையாம்
வட்கார் மேல் செல்வது வஞ்சி; உட்காது
எதிர்ஊன்றல் காஞ்சி; எயில்காத்தல் நொச்சி
அது வளைத்தல் ஆகும் உழிஞை - அதிரப்
பொருவது தும்பையாம்; போர்க்களத்து மிக்கோர்
செரு வென்றது வாகையாம்!”

“ஆகா, அருமை! கேட்பதற்கு இனிமையாக இருக்கிறது; திணைகளின் பெயர்கள் பாடலில் வரக் கண்டேன் மணியா!! ஆனால், அவற்றின் பொருள் சரிவர விளங்கவில்லையே?”

“கனியா, அது ஒன்றும் கடினமானது அல்ல; விரைவாகச் சொல்லி முடித்துவிட்டேன் என எண்ணுகிறேன். பணிந்தவன் ஆகிறேன் நான்!”

“இல்லை மணியா, நீ நன்றாகவே சொன்னவன் ஆயினன்! பொருள் விளங்க உரைத்தவனும் ஆகுக!!”

“ஒரு நாட்டை வென்று, மண்ணைக் கவர நினைப்போர் முதற்ச் செய்வது அந்த நாட்டிற்கு வெட்சிப்பூவைச் சூடிச் சென்று, அந்நாட்டிலுள்ள ஆநிரைகளை, அதாவது மாடு, கன்று என இருக்கும் கால்நடைகளைக் கவர்ந்து எடுத்து வருவது பற்றிப் பாடுவது வெட்சித் திணை!”

“ஆகா! ஆகா!!”

“ஆமாம்... இதிலேயும் இருவகை உண்டு கனியா!”

“அரசன் குறிப்பறிந்து செல்வது; அரசன் கட்டளையிடச் செல்வது! சரிதானே மணியா?”

“மிகச்சரியாய்ச் சொன்னாய் கனியனே! அரசன் குறிப்பறிந்து செல்வது தன்னுறு தொழில்; அரசனின் கட்டளையேற்றுச் செல்வது மன்னுறு தொழில்!!”

“வெட்சி சுவையாகவே உள்ளது. அடுத்து கரந்தைதானே?”

“ஆமாம், கரந்தைப்பூச் சூடிச் சென்று வெட்சியினர் கவர்ந்து சென்ற பசுக்களை மீட்டெடுத்தல் கரந்தைத் திணை!”

“எனக்கு அடுத்தவற்றை நீ கூறிய பாடலில் இருந்து யூகிக்க முடிகிறது. மண்ணாசை கொண்டு போரிட வருதல் வஞ்சித் திணை; அவர்களை உள்ளே வர விடாமல் காஞ்சி மலர் அணிந்து எதிர்கொளல் காஞ்சித் திணை!”

“நான் கூறியதே திண்ணம் ஆயிற்று. பாடலைப் புரிந்து கொண்டவனே நீ. அது போலவே, அரண்மனை, கோட்டை, கொத்தளங்கள் எனும் நிலைகளின் மதில் வளைத்து நொச்சி சூட்டிப் போரிடுவது நொச்சித் திணை என்க; மதில் காக்க முடக்கத்தான், அதாவது உழிஞைக் கொடி தரித்துப் போரிடுவது உழிஞைத் திணை என்க!”

”மதில் கடந்துவரின், நேருக்கு நேரான யுத்தம்தானே? சரி, அதையும் அறியச் செய்க நண்பா!”

“யூகம் சரியே! வீரத்துடன், ஆர்ப்பரித்துப் போரிடுவது தும்பைத் திணை; கலைஞர் அஜீத்தைச் சொன்னாரே, வந்து விழுந்த தும்பை மலர் என்று, அதுவும் இந்தத் திணைதான் கனியா! தும்பைப் பூவை அகற்றிப் பின், வாகை மலரணிந்து பெற்ற வெற்றியைக் கொண்டாடுவது வாகைத் திணை!”

”அருமை, அருமை! இதைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே என்னால் சங்ககாலத்தில் இருப்பது போன்ற உணர்வு மேலிடுகிறது மணியா!”

“நுகர நுகரப் பேரின்பம் அளிக்க வல்லதுதான் சங்ககாலப் பாடல்கள். இத்தோடு திணைகள் முடிந்து விடவில்லையடா கனி; இன்னும் இருக்கிறது!”

“ஆமாம், தெரியும்! நீ தொடர்ந்து சொல்லடா மணியா!!”

“அடுத்து நீ ஏற்கனவே சொன்ன பாடாண் திணை; அதாவது அடுத்தவரது மேன்மை, கொடை, புகழ் எனச் சிறப்பித்துப் பாடுவதுதான் இது!”

“ஆமாம்!”

“ஒருதலைக் காதல் பற்றிப் பாடுவது கைக்கிளைத் திணை; பொருந்தாக் காதல் பற்றிப் பாடுவது பெருந்திணை! எதிலும் சாராத, ஒழிபுகள் பற்றிப் பாடுவது பொதுத்திணை”

”புறத்திணைகள் ஏழு, அகத்திணைகள் ஏழு எனப் படித்ததாக அல்லவா என் நினைவு?”

”ஆமாம்; தொல்காப்பியத்தில் அப்படித்தான் இருக்கிறது; ஆனால், ஐயனாரிதனாரின் புறப்பொருள் வெண்பா மாலையில் இப்பனிரெண்டும் இடம் பெற்று உள்ளது!”

“இது எனக்குத் தெரிந்திராத ஒன்று! தெரிந்து கொண்டதில் மகிழ்ச்சி!!”

“டேய் கனியா, அதோ அங்கே பார்! ஊரோரத்துப் பிள்ளையார் கோவிலில் யாரோ சிதறு தேங்காய் அடித்துவிட்டுச் செல்கிறார்கள்... வா போகலாம்!”

“ஆமாம்... ஓடு, ஓடு... முடிந்தால், நம்ம இராமசாமி அய்யாவுக்கும் ரெண்டு சில்லுகளைப் பொறுக்கிடுவோம்... ஓடுக!”

கிழக்குக்கரை அமெரிக்காவாழ்த் தமிழர் கவனத்திற்கு!

அமெரிக்கத் தலைநகர் வாசிங்டனில், தமிழ் இலக்கிய ஆய்வுக் குழுமமும், வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கமும் இணைந்து நடத்தும் சிறப்புக் கூட்டம் பற்றிய இடுகை இது.

இரண்டாம் ஜாமத்துக் கதை

குழந்தைகளைப் பெற்றதற்குப் பிந்தைய
இரவுகளில்
பழகிய நிர்வாணத்திற்கிடையில்
அதிருப்தியுற்றுத் தேடுகிறாய்
என் அழகின் களங்கமின்மையை

பெருத்த உடலும்
பிரசவக் கோடுகள் நிரம்பிய வயிறும்
ரொம்பவும்தான் அருவருப்பூட்டுவதாய்ச்
சொல்கிறாய்
இன்றும் இனியும்
எப்போதும் மாறுவதில்லை எனது உடலென்றும்

நிசப்தத்தின் பள்ளத்தாக்கில்
புதையுண்டிருக்கும் என் குரல்
தனக்குள்ளாகவே முனகிக்கொண்டிருக்கும்
உண்மைதான்

என் உடலைப் போலல்ல
உன்னுடையது
பறைசாற்றிக்கொள்வதில்
வெளிப்படையாக இருப்பதில்

இதற்கு முன்னும்கூட
உன் குழந்தைகள் வேறு எங்கெங்கோ
யார் யாருக்கோ பிறந்திருக்கலாம்
உன்னிடம் தடயங்களில்லை என்பதால்
நீ பெருமைகொள்ளலாம்

நான் என்ன செய்ய?
என் நசிவைப் போலத்தான்
இந்தப் பிரசவக் கோடுகளும்
எளிதில் செப்பனிட முடிவதில்லை
வெட்டி ஒட்டிவிட இவ்வுடல் காகிதமில்லை

உன்னைக் காட்டிலும்
மோசமான துரோகத்தினைப் புரிந்திருக்கிறது
இயற்கை எனக்கு
உன்னிலிருந்துதானே தொடங்கிற்று
எனது தோல்வியின் முதலாவது நிலை

முதல் ஜாமத்தைக் காட்டிலும்
விபதமுமானது
கனவுகள் பெருகும் இரண்டாம் ஜாமம்

சுவரோவியத்தில் அமைதியாக
அமர்ந்திருந்த புலி
இவ்விரண்டாம் ஜாமத்தில்தான்
என் தலைமாட்டிலமர்ந்து
உற்றுப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறது.

-சல்மா
கவிஞர் சல்மா அவர்கள், தாயகத்தில் இருந்து அமெரிக்கா வந்துள்ளார்கள். கவிஞர் அவர்களது கவிநயம் மிகுந்த சொற்பொழிவைக் கேட்கவும், அவருடன் கலந்துரையாடவும் ஒரு இனிய வாய்ப்பு!

நாள்: பிப்ரவரி 28, 2010, ஞாயிற்றுக் கிழமை
நேரம்: மாலை 5 மணி முதல் 7.30 வரையிலும்
இடம்: Potomac Community Centre, 13315 Falls Road, Potomac, MD 20854

நிகழ்ச்சி நிரல்

தமிழ்த்தாய் வாழ்த்து
தலைவர் உரை: ஜான் பெனடிக்ட்,

வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச் சங்கம்
வரவேற்பு: முனைவர் பாலாஜி சீனிவாசன்

சிறப்புரை: கவிஞர் சல்மா,

தலைவர், சமூகநல வாரியம், தமிழ்நாடு அரசு

கலந்துரையாடல்: முனைவர் சொர்ணம் சங்கர் (நெறியாளுகை)

நன்றி நவிலல்: திருமதி கல்பனா மெய்யப்பன், செயலாளர்,

வாசிங்டன் வட்டாரத் தமிழ்ச்சங்கம்.

தகவல் தொடர்பு:
நாஞ்சில் பீற்றர் (301)873 8574, பாலாஜி (443) 995 2657

சிகாரி

கார்கூந்தல்
பொன்மேனி
பிடியிடை
அன்ன நடை
கிளிமொழி
கமலக் கண்கள்
துடிப்பு இதழ்கள்
பளபளப்பு அதரங்கள்
முத்துப் பற்கள்
மணம்மிகு மலர்
சுவைமிகு கனி
சுந்தரமது
கீதக்குரல்
தங்கச்சிலை
சாகசக்காரி
சிங்காரி
சரசுக்காரி
சொகுசுக்காரி
கூட்டத்துக்கே சிகாரி!
யார்றா அது?
சும்மா இருடா மாப்ளை,
படிச்சு முடிக்கலை
இன்னும்!!

யாதெனினும்!

காதலினினும் மேலான உணர்வு வேறாக எது இருக்க முடியும்? விளையாட்டின் மீது காதல்... தான் வளர்க்கும் பூனையின் மீது காதல்... நாட்டின் மீது காதல்.... எழுதும் எழுத்தின் மீது காதல்.... வீட்டுச் சாளரத்தின் வாயிலாகத் தெரியும் மலைமுகட்டின் மீது காதல்... தாழ்வாரத்தின் ஓரத்தில் கூடு கட்டிக் கொண்டு இருக்கும் அந்த சிட்டுக் குருவியின் மீது காதல்... கட்டுத்தறியில் மண் தின்றுவிடாமல் இருக்க வாய்மூடி போட்டிருக்கும் அந்த இளங்கன்றின் மீது காதல்....

ஊரோரம் இருக்கும் தனிவீட்டில் குடியிருக்கும் கோவில் பூசாரி மகள் இரத்தினத்தின் மீது காதல்... தான் படித்த பள்ளியின் மீது காதல்.... பெற்ற பிள்ளையின் மீது காதல்... முதன்முதலாய் அப்பன் வாங்கித் தந்து இன்னமும் ஒன்றோடு ஒன்றாய், ஆயிரத்து சொச்சப் பொருட்களின் ஊடாகக் கிடக்கும் அந்த அறுந்து போன பழுப்பு நாடாவில் உயிரைத் தாங்கிப் பிடித்துக் கொண்டிருக்கிற கைக்கடிகாரத்தின் மீது காதல்....

மாரியம்மன் கோவில் வளாகக் கிணற்றின் மீது காதல்... ஊரின் எல்லையில் இருக்கும் அய்யனார் மீது காதல்... ஏரியில் உட்கார்ந்து கணம் உருளுவது தெரியாது மெய் மறக்கும் கண்மாயின் மீது காதல்... தோட்டத்துக் கிணற்றில் இருக்கும் ஒரே ஒரு ஆமையின் மீது காதல்.... தள்ளாத வயதிலும் பச்சிலை வைத்துப் பாங்காய் மருத்துவம் பார்க்கும் கனகவல்லி ஆத்தாவின் மீது காதல்...

எங்கும் காதல்... எதிலும் காதல்.... ஒவ்வொருவனுக்குள்ளும் எதிலோ, எதன் மீதோ, யாரொருவர் மீதோ இன்னும் தணியாத காதல்....

அப்படியாகத்தான் இந்த மேற்கத்தியவனுக்கும் அவள் மீது காதல்... அந்தக் காதல் இனியும் வேண்டும்... இன்னமும் அதிகமாக வேண்டும்... அவளைப் பார்த்து உள்ளார்ந்து ஊக்கத்துடன் சொல்கிறான்.... You have two options my dear....

one you grow more, or
you grow one more!

ஒன்று நீ வளர்க மேலாக, அல்லது

நீ வளர்க மேலாக ஒன்று!!

தகவல் உதவி: சீமாச்சு

காதல் உணர்வு உங்களுக்குள்ளும் இருக்கும்.... அதனால இந்த இடுகையையும் படிச்சுப் பாருங்க....

அகந்தைய அடக்கி, நீ மனுசனா இரு போ!

முக்கணர்தண் டலைநாட்டிற் கற்புடைமங்
கையர்மகி மைமொழியப் போமோ
ஒக்குமெரி குளிரவைத்தாள் ஒருத்திவில்வே
டனைஎரித்தாள் ஒருத்தி மூவர்
பக்கமுற அமுதளித்தாள் ஒருத்திஎழு
பரிதடுத்தாள் ஒரத்தி பண்டு
கொக்கெனவே நினைத்தனையோ கொங்கணவா
என்றொருத்தி கூறி னாளே!

இந்தப் பாடலை, தண்டலையார் சதகம் எனும் செய்யுள் தொகையில படிக்காசுப் புலவர் பாடியிருக்கார். இதை, பழமொழி விளக்கம் என்றும் சொல்வார்கள். சரி, புலவர் இந்தச் செய்யுளில் என்ன சொல்லி இருக்கிறார் எனக் காண்போம்!

கற்புடைய மங்கையர் பெருமையை விளக்கும் பாடல்தான் இது. கடத்திச் சென்ற அனுமனை நெருப்பில் இட இருப்பது தெரிந்ததும், சீதா தேவியின் கற்பின் மாண்புணர்ந்து அக்னி பகவான் அனுமனைச் சுடாது எட்ட நின்றான்.

காட்டில் நளனை விட்டுப் பிரிந்த தமயந்தி, பிரிந்து தவிக்கையில் வேடனொருவன் அவளைக் கற்பழிக்க நெருங்கியதுதான் தாமதம், கற்புக் கண் கொண்டு உற்று நோக்கியதில் அவன் எரிந்து கீழே விழுந்தான்.

அனுசூயையினுடைய கற்பின் மாண்பைச் சோதிக்க விரும்பிய முக்கடவுள்களான, பிரம்மா, திருமால் மற்றும் சிவனும் அவளிடத்தே துறவி வேடத்தில் சென்று, தமக்கு ஆடையின்று வந்து உணவளிக்க வேண்டினர். அவர்கள் மூவரையும் அதிதிகளாக(விருந்தினராக) வரவேற்று, மூவரையும் தன் கற்பினுடைய சக்தியால் சிறு குழந்தைகளாக்கிக் கிடத்தி, பின் ஆடையின்றி வந்து பாலூட்டினாள். பின்னர் அவர்கள், அவளது கற்பின் மாண்பை வியந்து பாராட்டினர்.

நளன் மகளான நளாயினி, தன் கணவனை கூடையில் வைத்து அவன் விரும்பிய தாசி வீட்டிற்குச் சென்று கொண்டிருக்கையில், உயரத்தில் இருந்த மாண்டவியரின் காலில் அக்கூடை இடித்துவிட, விடிவதற்குள் நளாயினி தாலி இழப்பாள் எனச் சாபமிட்டாள். நளாயினியோ, விடியவே கூடாது என எண்ணினாள். அவளது கற்பின் மகிமையால், எழுபரி (எழுகதிரவன்)யானது தோன்றவே இல்லை. பின்னர், தேவர்கள் தலையிட்டு மாண்டவியரின் சாபத்தை திரும்பப் பெறச் செய்தனர்.

கொங்கணவன் என்பவன் தவம் புரிந்து கொண்டிருந்தான். நண்பகலிலே ஊருக்குள் சென்று உணவு வாங்கி உண்பது அவன் வழக்கம். அப்படியாக, அவன் ஊருக்குள் சென்று கொண்டிருக்கும் போது மரத்தின் மேலிருந்த கொக்கு ஒன்றின் எச்சம் இவனது மேலே விழவும், இவன் அதை உற்று நோக்கவும், இவனது தவச்சிறப்பால் அந்தக் கொக்கானது எரிந்து விழுந்தது. இச்செருக்கில் ஊருக்குள் சென்ற இவன், திருவள்ளுவர் வீட்டிலே யாசகம் கேட்கவும், ஆனாலும் வாசுகி அம்மையார் வீட்டில் தன் எம்பெருமானுக்கு உணவளித்த பின்னரே வெளியில் வந்தார். வழமை போலவே கொங்கணன் சினமுற்று இரத்த விழிகளோடு உற்றுப் பார்த்தான். அது கண்ட கற்புடைப் பிராட்டியான வாசுகி அம்மையார், நீர் எம்மை கொக்கென்று நினைத்தனையோ என எள்ளியபடி வினவினார்.

ஆகவே, ”அவரு எங்கண்ணனா, அல்லது கொக்கா?” என வினவும் போது, அண்ணன் ஆனவன் கொக்கைப் போன்ற அற்பன் அல்லாது, வாசுகியின் கற்பைப் போன்ற வலியவன் எனும் உயர்வு நவிற்சி வெளிப்படுகிறது. இதுவே புழக்கத்தில் வல்லமையைக் குறிக்கும் சொலவடையாக ஆகிப் போனது.

“நீ என்ன பெரிய கொக்கா?” என வினவும் போது, நான் உம்மைக் கடிந்து சினந்து உற்று நோக்கக் கூடிய அளவிற்கு, நீர் பெரிய ஆளா? எனும் வினா வெளிப்படுகிறது.

---------------

கொக்கென நினைத்தாயோ கொங்கணவா” எனும் கதை மஹா பாரதத்திலே வன பர்வத்திலே வருகிறது

தர்மர் மார்க்கண்டேய மஹரிஷியிடம் பதிவிரதைகளின் பெருமையைக் குறித்து வினவிய கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்கையில் கூறிய கதை. இந்தக் கதையில் வரும் கொக்கை எரித்த அந்தணனின் பெயர் கௌசிகன்.. அவனை கொக்கென நினைத்தாயோ கொங்கணவா என வினவிய இல்லத்தரசி அவரை ஒரு கசாப்புக் கடை வைத்திருப்பவரிடம் அனுப்பிளாள் தர்மம் என்னவென அறிந்து கொள்ள போதனைகள் பெற்.. அந்தக் கசாப்பு கடைக்காரரி பெயர் தர்மவியாதர்

அவர் வாழ்ந்த ஊர் மிதிலாபுரி

நபெ

=========================

The following is different and added here for interest only:

’நீ என்ன பெரிய கொக்கா?’ என்ற கேள்விக்கு மட்டுமே இங்கே இடம்.

‘நாங்க என்ன கொக்கா?’ என்றும் சொல்லிச் சண்டை இடுவதுண்டு. இதில், இக்கதை பொருந்தாது.

இங்கே பொருந்துவது கொக்கு as a symbol of naivety. கொக்கு தலையில் வெண்ணையை வைத்து பிடித்தல் என்பதிலிருந்து வந்தது.

ஒருவன் கொக்கு பிடிக்க போனான. கொக்கு வந்து உடகார்ந்தது. ஆனால் பிடிக்கவில்லை. துணைக்குச் சென்றவன்: ‘ஏன்னே பிடிக்காமல் இருக்கிறீர்கள்? என்று கேடக, இவன், ‘அட மடையா.. கொக்கு பறந்தோடி விடும்’ ‘என்றான்.

பின் எப்படித்தான் பிடிப்பதாக உத்தேசம்?

நான் கொக்கு தலைமேல் வெண்ணெயை வைப்பேன். அஃது உருகி வழிந்து கொக்கின் கண்ணை மறைக்கும். அப்போது, அதை ‘லபக்; கென்று பிடிப்பேன்’ என்றானாம்.

இதில் இருகருத்துகள். ஒன்று இவன் மடையன், மற்றொன்று, கொக்கு ஒரு மடைமையுடைய் பிராணி என்ற மரபு நம்பிக்கை. கொக்கு a symbol of idiocy or naivety. மூட நம்பிக்கை எனலாம். as there is no scientific evidence for that.

என்வே, 'என்னை கொக்கென்று நினத்தாயா?' அஃதாவது, என்னை கொக்கைப்போல ஒரு மடைமையுடைய்வன் என நினத்தாயோ? என்று பொருள்.

--கள்ளபிரான்

====================

”நீர் என்ன பெரிய கொக்கா?”

”சரி, வேண்டாம்; சின்ன கொக்கு!! போதுமா? போதுமா??”

”என்னது?”

”செரிடாப்பா, நான் எந்த கொக்கும் இல்ல! ஆனா, அகந்தைய அடக்கி நீ மனுசனா இரு போ!”

அமெரிக்கத் தலைநகர் இலக்கியக் கூட்டமும், இவனும்!

செப்டம்பர் 27, 2009. நண்பகல் உணவு உட்கொண்டு ஆகிவிட்டது. விருந்தோம்பலில் திளைத்த தேகம், இலக்கிய வேட்கையில் தினவெடுக்கத் துவங்கியது. என்ன பேசுவார்கள்? யார் யாரெல்லாம் வருவார்கள்? உள்ளபடியே இவர்கள் இலக்கியக் கூட்டம்தான் நடத்துகிறார்களா? அல்லது, காதில் பூச்சுற்றி ஊரை ஏமாற்றும் கூட்டமா?? வினாக்கள் ஆழ்மனதில் கிளம்பி, தொண்டைக் குழி வழியாய் நாவை எழுப்பி வாய் விட்டு வினவிவிட யத்தனித்தது பல முறை! ஆனாலும், நாகரிகத்தின் முன்னே அவையாவையும் அடங்கிப் போனது!

விருந்தோம்பலைச் செவ்வனே செய்தாரோடு நிழல் படங்களுக்கான சம்பிரதாயம் நடாத்திவிட்டு, நானே அந்த (ஜாக்குவார்)சிறுத்தையைச் செலுத்தினேன் எலிக்காட் நகரத்தில் இருக்கும் மில்லர் நூலகம் நோக்கி! மனம் பரிதவித்தது, இன்னும் இடம் வரவில்லையே என. இம்முறை நா வென்றது, ‘என்ன ஐயா, இன்னும் எவ்வளவு தூரம் போகணும்?’ என்று வினவிக் காட்டியது அது. ‘இந்தா இன்னும் கொஞ்ச தூரந்தான்!’ எனும் மறுமொழி கேட்டு சலிப்படைந்தது நாவை எழுப்பிய உள்மனம்.

ஒரு வழியாக Jaquar ஆனது, நூலக ஊர்தி நிறுத்துமிடத்தைச் சென்று அடைந்தது. உள்ளே நுழைகிறோம், நுழைந்ததுதான் தாமதம், 30 வருடங்கள் பின்னோக்கிச் சென்றது லெளகீகம். சிலேட்டுப் பலகையில் எழுதுவதும், எச்சில் தொட்டு அழிப்பதுமாய் என்னேவொரு இரம்யமான வாழ்க்கைடா சாமி! ”சார் இவன் என்னைக் கிள்ளுறான் சார்!”, ”டீச்சர், நான் கெலாசு சொன்னதுக்கு, இவன் உங்க எதுத்த ஊட்டு ஆயாவைப் போட்டு வெளாசு சொல்றான் டீச்சர்!” இது மாதிரியான நினைவுகள் மின்னல்க் கீற்றுகளாய் வந்து போனது. ஆம், அங்கே எண்ணற்ற இளம் சிறார்கள் அமர்ந்து வடிவாய்த் தமிழ் கற்றுக் கொண்டிருந்த காட்சியானது, எம்மை இளம்பிராயத்திற்கே இட்டுச் சென்றது. அதிலிருந்து மீள சிறிது கால அவகாசம் தேவைப்பட்டது.

அதிலிருந்து மீண்டு வெளியே முற்றத்திற்கு வர, பழமைக் காவலன், ஆசானுக்கெல்லாம் ஆசானான புலவர் வெ.இரா. துரைசாமி ஐயா அவர்கள் நிற்கக் காண்கிறோம். மரியாதை நிமித்தமாக வணக்கம் செலுத்துகிறேன். அதன்பின்னர் என்ன கதைப்பது என இவனுக்குத் தெரியவில்லை ஏதும்! அவரோ, மாபெரும் புலவர், வரலாற்று ஆசிரியர்... அவரிடத்தே என்ன கேட்பது? கேட்பதற்குரிய அளவிற்கு நம்மிடம் அறிவு சார்ந்த கேள்விகள் இருக்க வேண்டுமல்லவா? ஏதோ தாந்தோன்றித் தனமாகக் கேட்பதும், அளவளாவுவதும் சான்றோருக்களிக்கும் மாண்பு ஆகுமா? இப்படி மனம் அஞ்சித் தவித்தது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

உள்ளே நடந்து கொண்டிருந்த தமிழ் வகுப்பானது நிறைவு பெறுகிறது. இலக்கிய ஆர்வலர்கள், ஒருவர் பின் ஒருவராக வந்தடைகிறார்கள். இலக்கியக் கூட்டத்தின் தலைவர், மேன்மைமிகு. பிரபாகர் அய்யா அவர்கள் பதினாறு வயது இளங்காளையென, உற்சாகத்தோடும் கூட்டத்திற்கு தேவையான பரிவாரங்களோடும் நுழையும் அத்தருணத்தைக் கண்ணாரக் கண்டு இரசித்து மகிழ்ச்சியின் எல்லைக்கே சென்று திரும்பியது மனம். ஆகா, ஆகா, என்னேவொரு சீரிய ஒழுங்கு? காலம் தவறாமை?? உற்சாகம்??? ஐயா, உங்களை இலக்கியம் பல நூற்றாண்டுகள் வாழ வைக்கும்! வாழ்க நீவிர்!!

தலைவர் எவ்வழியோ, அவ்வழிதானே அவர்தம் வழி வருவோரும்?! அடேயெப்பா... கண்கொள்ளாக் காட்சிதான் அது! ஆளும் கையுமாய்; கையும் புறநானூற்று உரையுமாய்!! அமெரிக்காவில் மட்டும்தான் இது சாத்தியம் என நினைக்கிறேன். தமிழே, உனக்கு ஆராதனை குறிஞ்சிப் பூவாய் கோவையில் அல்ல! இதோ இந்த எலிக்காட் மில்லர் நூலகத்தில் ஒரு சீராய் மாதமிருமுறை!!

கம்பீரமிகு மிடுக்கான பரியாய் எழுந்து முதன்மை விருந்தினரான புலவர் பெருமான் துரைசாமி ஐயாவை அறிமுகப்படுத்தி, பின் பேசவருமாறு அழைக்கிறார் நடுநாயகம் பிரபாகர் ஐயா அவர்கள். அவைக்கு மரியாதை செலுத்திவிட்டுத் தொடர்கிறார் புலவர் பெருமான். ஓலைச் சுவடிகள், செப்பேடுகள், சிலாசாசனம் (கல்வெட்டு) பற்றிச் சரளமாக, மடை திறந்த வெள்ளம் போல் அரிய தகவல்களை அடுக்க, அதில் சொக்கிப் போன இவனுக்கு குறிப்பெடுக்க விரல்கள் உதவ மறுத்தது.

பழமை, தொன்மை, வரலாற்றுக்கு ஆதாரம் இந்த கல்வெட்டுகள். அதற்கு தமிழ்நாட்டிலே அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவம் என்ன? அண்டை மாகாணங்களில் அளிக்கப்படும் முக்கியத்துவம் என்ன என்பதைப் பற்றி புள்ளி விவரங்களோடு அவர் அடுக்க, அடுக்க, கூட்டத்தார் வாய்விட்டு அழாததுதான் குறை. ஆம், நிசப்தத்தின் விளிம்புக்கே சென்றது அவை.

இன்றைய கணினி உலகில் Documentation is very important என்று வலியுறுத்துகிறோமே, அதைப் போல அன்றைய உலகிற்கு இந்த கல்வெட்டுகளே ஆதாரம். கல்வெட்டுகளிலே எண்ணற்ற செய்திகள் அடங்கி இருக்கிறது. அவை அனாதை ஆக்கப்பட்டு, தூக்கியெறிவது தமிழனுடைய அவலத்தின் மற்றொரு முகம்!

அன்றைய தெருக்களும் இன்றைய தெருக்களைப் போல, வடக்கு தெற்காகவும், கிழக்கு மேற்காகவும் வடிவமைக்கப்பட்டு, ஒவ்வொரு வீட்டிற்கும் எண்களிட்டு அமைக்கப்பட்டு இருப்பதை ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய கல்வெட்டுகளில் காண்ப்பெறலாம் என சிலாகித்துப் பேசினார். ஒவ்வொரு தெருவின் பக்கத்தையும் ’சிறகு’ என அழைப்பார்களாம். தெற்கு வீதி, வட சிறகில் உள்ள மூன்றாவது எண் இலக்கமிட்ட வீட்டில் இருக்கிற மாதேசுவரத்தைச் சார்ந்த இன்னாருக்கு இவ்வளவு பங்கு என்று பொறிக்கப்பட்டு இருப்பதைப் பகிர்ந்து கொண்டார்.

மேலும் சேலம் நாமக்கல் பகுதிகளைப் பற்றியும், காவிரிக் கரையோர தொன்மையான ஊர்களைப் பற்றியும் பல தகவல்களை அள்ளி அள்ளிக் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தாரவர். அவரது உரைக்குப் பிறகு, இலக்கிய ஆய்வு துவங்கியது. புறநானூற்றுப் பாடல்கள் 102 முதல் 107 வரை ஆய்வுக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது. ஆய்வு என்பதை மிகத் துல்லியமாக நடாத்திக் காட்டினார்கள் என்றே சொல்ல வேண்டும். ஒவ்வொருவரது கருத்துக்கும் தகுந்த முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட்டு, அரிய செய்திகளைப் பரிமாறி... மன்னிக்கவும், அந்தப் பாங்கை எழுத்தால் காட்சியாக்க இந்த எளியவனால் ஆகாத காரியம். நேரிலே காண்பதே சரியாக இருக்கும் என எண்ணுகிறேன்.

மிக நிதானத்தோடு ஆய்வு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. முதலெழு, இடையெழு, கடையெழு வள்ளல்கள் பற்றித் தெரிந்திருக்கிறோம். அதற்குப் பின்னர் எவருமிலையா என வினவுகிறார் உயர்திரு பீட்டர் ஐயா அவர்கள். அதற்கு மறுமொழியாக நடுநாயகம் பிரபாகர் அவர்கள், அவர்களுக்குப் பின்னர் நீர்தான் வள்ளல் என்று ஒரே போடாய்ப் போட்டாரே பார்க்கலாம், சிரிப்பலை அடங்க சிறிது நேரம் பிடித்தது.

இதற்கிடையே எம்மையும் அவையில் பேசுமாறு நடுநாயகம் கேட்டுக் கொண்டார். நாமும், நம் நிலையில் இருக்கும் மனவோட்டங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டோம். உயர்திரு முனைவர். அரசு செல்லையா அவர்கள் வெகுவாகப் பாராட்டி, இருக்கும் நிலையில் இருந்து மேற்கொண்டு தொடரக்கூடிய வகையிலே வழிகாட்டுதல்களை அறிவுறித்தியதற்கு நாமும் பணிவுடன் நன்றி கூறிக் கொண்டோம்.

யானையே ஆயினும், முதலையின் இடமான தண்ணீருக்குள், அது முழங்காலளவாக இருப்பினும், அங்கே முதலையை இழியன் என இகழ்ந்தால் யானையின் வெற்றி ஆட்டம் கண்டு விடும் என்கிற பாடல் எம்மனதைக் கொள்ளை கொண்டது. மற்ற பாடல்களும் சுவாரசியமாகவும், இலக்கியச் சுவை ததும்பும்படியாகவும் இருந்தது.

ஆய்வுக் கூட்டமானது இறுதிக் கட்டத்தை நெருங்கியதும், இவர்களை எல்லாம் விட்டுவிட்டு நாம் விமான நிலையம் செல்லத்தான் வேண்டுமா என மனம் பசலை நோய் கண்டது. நோயில் பீடித்த மனம், அதிலிருந்து மீளும் முகமாகவும் நினைவுகளின் எச்சமாகவும் கொழுகொம்பைத் தேடி இக்கணத்தில்!

இளையன்’ என்று இகழின், பெறல் அரிது, ஆடே!