வாழ்க்கையில் நாம் எந்தத் துறையில் இருந்தாலும், ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் விமர்சனங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கும். விமர்சனங்கள் நம்மை காயப்படுத்தலாம் அல்லது நம்மை செப்பனிடலாம். அது நாம் அதை எப்படி எடுத்துக்கொள்கிறோம் என்ற மனப்பக்குவத்தில்தான் இருக்கிறது. விமர்சனங்களை முதிர்ச்சியோடு எதிர்கொண்டு, அவற்றை நம் வளர்ச்சிக்கு எப்படிப் பயன்படுத்தலாம் என்பதெல்லாம் நம் சிந்தனைக்குரியனவாகும்.
மனிதனாகப் பிறந்த எவரும் விமர்சனங்களுக்குத் தப்ப முடியாது. நாம் செய்யும் செயல்கள் மற்றவர்களின் பார்வைக்கு உட்படும்போது, அங்கு கருத்துகளும் விமர்சனங்களும் எழுவது இயல்பு. விமர்சனங்கள் எப்போதும் எதிர்மறையானவை அல்ல; அவை நம்மைப் பட்டை தீட்டும் கருவிகள். "விமர்சனம் என்பது ஒரு சிற்பியின் உளி போன்றது. அது கல்லுக்குள் இருக்கும் தேவையில்லாத பகுதிகளைச் செதுக்கி, ஒரு அழகான சிலையை உருவாக்குகிறது." அந்த வகையில் விமர்சனங்களைச் சரியாகக் கையாள்வது எப்படி என்பதைப் புரிந்துகொண்டால், வாழ்க்கையில் அடுத்த கட்டத்திற்கு எளிதாக நகர முடியும். மேன்மை கொள்ள முடியும்.
ஒருவர் நம்மைக் குறை கூறும்போது, நம் மூளை உடனடியாக தற்காப்பு நிலைக்குச் சென்றுவிடும். இதனால் கோபமோ, வருத்தமோ ஏற்பட்டு நாம் தவறாகப் பேசிவிடக்கூடும். எனவே, ஒரு விமர்சனத்தைக் கேட்கும்போது உடனடியாகப் பதில் பேசாமல் சில நொடிகள் அமைதியாக இருக்க வேண்டும். ஆழமாக மூச்சை இழுத்து விட்டு, உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தப் பழக வேண்டும். இவ்வாறு அமைதி காப்பது நம்மைப் புத்திசாலியாகக் காட்டுவதோடு, அந்த விமர்சனத்தை நிதானமாக யோசிக்கவும் உதவும்.
எல்லா விமர்சனங்களும் ஒரே மாதிரியானவை அல்ல. அவற்றை நாம் ஆக்கப்பூர்வமான விமர்சனம், வீணாக்கத்துக்குரிய விமர்சனம் என இரண்டு வகையாகப் பிரிக்க வேண்டும். ஆக்கப்பூர்வமான விமர்சனத்தில் நம்மிடம் உள்ள உண்மையான குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டி, அதை எப்படிச் சரிசெய்வது என்ற வழிகாட்டுதலும் இருக்கும். இது நம் வளர்ச்சிக்கு உதவும். மாறாக, கெடுமறை விமர்சனம் என்பது நம்மைக் காயப்படுத்தவும், நம் தன்னம்பிக்கையைக் குறைக்கவும் மட்டுமே சொல்லப்படுபவை. இதில் பொறாமையோ அல்லது உள்நோக்கமோ இருக்கலாம் என்பதால், இவற்றை நாம் பிரித்தறிந்து கையாள வேண்டும்.
விமர்சனம் என்பது உங்களுடைய செயலைப் பற்றியதே தவிர, உங்களுடைய தன்னுமை பற்றியது அல்ல என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். ஒருவேளை நீங்கள் செய்த வேலை தவறாக இருக்கலாம், ஆனால் நீங்கள் ஒரு தோல்வியாளர் என்று பொருள் கொள்ளக் கூடாது. செயலையும் உங்களையும் தனித்தனியாகப் பார்க்கப் பழகிக் கொள்ள வேண்டும். இப்படிப் பார்க்கத் பழகும்போது, விமர்சனங்கள் நம் மனதைத் தாக்காது; மாறாக நம் வேலையைத் தரப்படுத்துவதற்கான வாய்ப்பாக மாறும்.
ஒருவர் உங்களை விமர்சிக்கும்போது கோபப்படாமல், "நான் இதை எப்படி மேம்படுத்தலாம் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள்?" அல்லது "எந்த இடத்தில் நான் தவறு செய்தேன் என்று கொஞ்சம் விளக்க முடியுமா?" என்று கண்ணியமாகக் கேட்கலாம். இது விமர்சித்தவரின் நோக்கத்தை உங்களுக்குப் புரிய வைக்கும். அவர் உங்கள் மீது அக்கறையோடு பேசுகிறாரா அல்லது சும்மா குறை சொல்கிறாரா என்பது தெரிந்துவிடும். அக்கறையோடு சொல்பவர்களின் ஆலோசனைகளை நாம் தாராளமாக ஏற்றுக் கொள்ளலாம்.
உலகில் சாதித்த மாமனிதர்கள் எவரும் விமர்சனங்களைக் கடக்காமல் வெற்றி பெறவில்லை. மகாத்மா காந்தி, நெல்சன் மண்டேலா போன்ற தலைவர்கள் தங்களின் அரசியல் பாதையில் கடுமையான விமர்சனங்களையும் எதிர்ப்புகளையும் சந்தித்தனர். தாமஸ் ஆல்வா எடிசன் மின்விளக்கைக் கண்டுபிடிப்பதற்கு முன்பு பலமுறை தோல்வியடைந்தபோது, சுற்றியிருந்தவர்கள் அவரைப் பைத்தியக்காரன் என்று விமர்சித்தனர்.
விமர்சனங்கள் வருகிறதென்றால், நீங்கள் ஏதோ ஒரு புதிய முயற்சியில் ஈடுபட்டிருக்கிறீர்கள் என்று அர்த்தம். விமர்சனத்தில் உண்மை இருக்கும்பட்சத்தில், நம் அகந்தையை பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு, தவறை ஒப்புக்கொள்ளும் மனப்பக்குவம் வேண்டும். தவறுகளில் இருந்து கற்றுக்கொள்பவர்களே சாதனையாளர்கள் ஆகிறார்கள். குறைகளைச் சுட்டிக்காட்டியதற்கு அவர்களுக்கு நன்றி கூறுவது உங்களின் முதிர்ச்சியைக் காட்டும். தவறைத் திருத்திக் கொண்டு மீண்டும் அதே தவறு நடக்காமல் பார்த்துக் கொள்வதே விமர்சனங்களுக்கு நாம் தரும் சிறந்த பதிலடியும் நன்றி நவிலலும் ஆகும்.
சிலர் எதற்கெடுத்தாலும் குறை சொல்லிக்கொண்டே இருப்பார்கள். அவர்களுக்குப் பதில் அளித்து நம் நேரத்தையும் ஆற்றலையும் வீணடிக்கக் கூடாது. யானை தன் பாதையில் நடக்கும்போது தெருவில் உள்ள சில விலங்குகள் குரைத்தால், அது நின்று பதில் சொல்வதில்லை; தன் பாதையில் நடந்துகொண்டே இருக்கும். அதுபோல, தேவையற்ற, உள்நோக்கம் கொண்ட எதிர்மறை விமர்சனங்களை 'புறக்கணிப்பு' என்ற ஆயுதத்தால் வென்று நம் இலக்கை நோக்கி முன்னேற வேண்டும்.
விமர்சனங்கள் நம் பாதையில் இருக்கும் முற்களைப் போன்றவை. அவற்றைப் பார்த்து பயந்து ஓடத் தேவையில்லை; அல்லது முற்களோடு சண்டையிடவும் தேவையில்லை. முற்களை அகற்றிவிட்டு நம் பயணத்தைத் தொடர வேண்டும். புகழுரைகள் நம் தொப்பியில் வைக்கும் இறகுகள் என்றால், விமர்சனங்கள் நம் பாதையைச் செப்பனிடும் கற்கள். விமர்சனங்களை ஒரு சவாலாக ஏற்று, நம்மை நாமே சுயபரிசோதனை செய்துகொண்டு முன்னேறும்போது வாழ்க்கையில் வெற்றி நிச்சயம் கைகூடி வரும்.
புகழ்ச்சி நம்மை ஏமாற்றலாம், ஆனால் விமர்சனம் நம்மைச் செப்பனிட்டுக் கொண்டும் மேம்படுத்திக் கொண்டும் பண்படுத்திக் கொண்டே இருக்கும்.
வலியென இருந்தால் கல்லாக! தாங்கிக் கொண்டால் சிலையாக!
[அட்லாண்டா மாநகர் தமிழ்ச்சங்க இதழுக்காக எழுதப்பட்டது]
No comments:
Post a Comment