5/05/2016

தனிமனிதக் கட்சி தேர்தலறிக்கை!!

தேர்தலறிக்கை!!

குடிக்கக் குடிநீர்
சுவாசிக்கத் தூயகாற்று
உண்ணத் தட்டுப்பாடில்லா உணவு
இருக்க வீடு, வீடொளிர மின்சாரம்
உரிய விலையில் உரிய நேரத்தில் 
வழங்குவதே ஆட்சியாளரின் கடமை!! 
ஏனையவை யாவும் உம்மைச் சார்ந்ததே!! 
அதை விடுத்துச் செய்யும் யாவும் 
தீண்டிக்கொல்வதற்கு நிகரேயாம்!!
உழைத்து வாழ்! உரிய வரி செலுத்து!!
இல்லையேல் செத்துப்போ!!
(Beware, WTO is behind you!!)
-பழமைபேசி, தனிமனிதக் கட்சி..

3/08/2016

மhaன்

உறவுகள் தான்தோன்றித்தனமானவை. ஒருவருக்கு இன்னதுமீதுதான் உறவு பூக்க வேண்டுமன்பதில்லை. அது எதன்பாற்பட்டும் அமையலாம். ஒருவருக்கு அவர் கால்வழி நடந்து செல்லும் வழியே தென்பட்ட ஒரு பொழிக்கல்லின் மீது உறவு பூக்கலாம். அவருக்காகவே அது அங்கு நின்று, அவரை ஆற்றுப்படுத்தலே அதன் வினைப்பயன் என்பது போலவும் அமையலாம். சாளரக்கதவினைத் திறந்ததும் கண்ணிற்படும் அந்த மலைமுகட்டுக்கும் இவருக்குமான உறவு மிகவும் ஆழமானதாகக் கூட இருக்கலாம். ஆமாம். உறவுகள் தான்தோன்றித்தனமானவை. அப்படியான உறவுகளினாலேயே இந்த பிரபஞ்சம் கட்டப்பட்டிருக்கிறது. மிகவும் வலுவாகக் கட்டப்பட்டிருக்கிறது.

அந்தியூர் பிரபாகரனுக்கு அது ஓர் உயிரோட்டம். எவ்வகையிலாவது மக்களைச் சந்திக்க வேண்டும். மக்களோடு உறவாட வேண்டும். அதற்கான எத்தனையோ வாயில்களில் இதுவுமொன்று. 1990களுக்குப் பிறகு சூலூர் திருச்சி சாலையின் விதி அடியோடி மாறிப்போனது. போக்குவரத்து வண்டிகளின் இரைச்சலில் அதன் காதுகளில் செவிடாகிப் போனதில் எல்லாமும் ஒலியற்றுப் போனது. ஆனாலும் இந்த அதிகாலை நான்குமணிக்கு அதன் காதுகளுக்கு புத்துயிர் வந்தது போல இருந்தது. ஆமாம். முத்துக்கவுண்டன் புதூர் இருப்புப்பாதையில் செல்லும் ஏதோவொரு தொடர்வண்டியின் ‘கட்..கட்.. கட்…’ சப்தம் நிதானமாகக் கேட்டது. அந்தப் பொழுதில்தான் அந்தியூர் பிரபாகரனின் கார் அதன்மீது பூப்போல வருடியபடி தன் இணையான அவிநாசி சாலையில் இருக்கும் கொள்ளுப்பாளையம் நோக்கிச் சென்றது.

பேருருவமான இருட்டின் கருமைநிறத் தோலை யார் நெய்தது? அதற்கு மட்டுமெப்படி இப்படியொரு மென்மை?? அதன்மீது பாய்ச்சப்படும் ஒலிக்கொப்ப தன் நிறத்தை மாற்றிக் கொள்கிறது. அந்த வழிபாட்டுக்கூட முன்றலில் இருந்தது சிறு விளக்கின் சொடுக்கியைச் சொடுக்கியதும் இருட்டுப்பேருவத்தின் மேனி வெளுத்துப் போனது. எல்லாரும் இருட்டு அகன்றது என்கிறார்கள். இருட்டு அங்கேயேதான் இருக்கிறது. அதன் மேனிதான் வெளுத்துப் போனது. பிரபாகரனுக்குள் ஒரு சிலிர்ப்பு. யாரோ தன் முதுகில் மேலிருந்து கீழாக வருடுவது போன்ற பிரமை. திரும்பிப்பார்த்தால் செந்நிறமுகத்தில் கருஞ்செவல்ப் புலியொன்று தன்னை நோக்கி முகர்ந்து வருகிறது.

“சீ, நாயே அந்தப் பக்கம் போ”

ஒரு முறை பார்த்து விட்டு இருட்டுப் பேருருவத்தின் அந்தப் பக்கத்தில் கரைந்து போனது அது.

வாழும்கலைப் பயிற்சி வகுப்புத் துவங்கியது. அந்த காலை நேரத்தில் வாழும் கலைபயில வருகின்றனர் கொள்ளுப்பாளையம் மாந்தர். வாழப்பிறந்தவர்களுக்கு வாழ்வதற்கு பயிற்சியா? பூக்கும் உறவுகளோடு உறவாடிக் கொண்டால் பயிற்சிகள் எதற்கு??

பயிற்சிகள் முடிந்து சிற்றுண்டிக்காக அருகிலிருந்த கூடத்துக்குக் கிளம்பினர் வாழும்கலைப் பயிலுநர்கள். பிரபாகரனும் அறையை விட்டு வெளியே வந்தார். ஓங்கிப் பாய்ந்தது அது.

“இதென்னுங் இதூ? என்னிய உட்டுப் போகமாட்டீங்கீதூ?? ஆரூட்டு நாயிங்க??”

உள்ளூர்க்காரர்கள் எவருக்கும் அதற்கென்று உடைமையாளர், உரிமை கோருபவர் இருப்பதாகத் தெரிந்திருக்கவில்லை.

சிற்றுண்டு முடித்துக் கொண்டு காலை எட்டுமணிக்கு கணியூர் இலட்சுமி மெசின் வொர்க்சு நிறுவனத்துக்கு வேலைக்குச் செல்ல வேண்டிய துரிதகதியிலிருந்தார் பிரபாகரன். என்.எச் பெருந்தெருவில் வண்டிகளெல்லாம் புலிப்பாய்ச்சலில் சென்று கொண்டிருந்தன. அவற்றோடு பிரபாகரனது வண்டியும் சேர்ந்து கொண்டது. வண்டி உள்ளே நுழைய வாயிற்காவலர் பெருங்கதவுகளைத் திறக்க முற்படுகையில்தான் அவருக்குத் தெரிந்தது, அவரது காருக்கும் முன்பாக அது நுழைந்து கொண்டது. காவலர் துரத்திக் கொண்டிருந்தார். வண்டியை நிறுத்தி விட்டு, எட்டுமணிக்கு முன்பாக பணியிடத்துக்குள் சென்றுவிட வேண்டுமென்கிற முனைப்பு பிரபாகரனுக்கு.

மாலை நான்கரை மணிக்கு அலுவல் முடிந்து வண்டியைக் கிளப்ப வந்தவர் அதிர்ந்து நின்றார். தன் வண்டியின் அடியில் படுத்திருந்த அது, தாவிக் கொண்டு தன் மீது ஏறவந்தது அது. உடன் வந்தவர்களைத் துணைக்கழைத்தார்.

“என்னங் இதூ? எனக்கு நெம்பப் பயமா இருக்குது. காலீல நாலு மணீலிருந்து இது என்னிய வுடாம தொரத்திகினே இருக்குதுங்க… கொஞ்சம், அக்கட்டால தொரத்தியுடுங்க. நான் காரெடுத்துட்டுக் கிளம்பிக்கிறன்!”

வண்டியை உசுப்பிவிட்டுப் பெருந்தெருவுக்கு வந்தவர் இன்னுமந்த அதிர்ச்சியிலிருந்து மீண்டிருக்கவில்லை. கம்பெனியிலிருந்து புறப்பட்டு ஐந்து மைல் தொலைவு கடந்து அரசூர்ப் பிரிவில் ஒரு வண்டி அவரது வண்டியை வேகமாகக் கடந்து ஏதோ சமிக்கையைக் காண்பித்தார் அந்த வண்டியின் ஓட்டுநர். அதைப் பார்க்க நேரிட்டதும்தான் கவனித்தார், தன் காருக்கிணையாக அதுவும் ஓடி வந்து கொண்டிருந்தது.

சூலூர்ப்பிரிவில் வண்டியை தெற்குப்புறமாக சூலூரை நோக்கி முடக்கினார் வண்டியை. திடுமென வண்டி பக்கச்சாலையில் பிரிந்தோடுமென அதற்குத் தெரிந்திருக்கவில்லை. மாலையில் வேறு அலுவல்நிமித்தம் கோயமுத்தூர் செல்லவேண்டியவர், இது செய்தபாட்டில் நேராக வீட்டுக்கு வந்துவிட்டார் பிரபாகரன்.

”டவுனுக்குப் போறன்னு சொன்னீங்க, போகலையா?”

காலை நான்குமணி முதல் நடந்தவற்றையெல்லாம் மூச்சுத்தீருவதற்குள் சொல்லி முடித்தார். யாரும் அவ்வளவாக ஈடுபாட்டுடன் காதில் வாங்கிக் கொள்ளவில்லை மகளைத் தவிர. “அப்பா, அப்படின்னா அதையும் நம்மூட்டுக்கே கூட்டீட்டு வந்திருக்கலாமப்பா?!” எனச் சொன்னாள்.

மறுநாள் காலை, அதே நான்குமணி. தயாராகக் காத்திருந்தது அது. நேற்றைப் போலவே இன்றும். அலுவலகப் பணியிடத்துக்குப் போனார் பிரபாகரன். உறவுகள் தான்தோன்றித்தனமானவை. சிரித்தார். அதுவும் வாலை ஆட்டிக் குழைந்து நின்று கொண்டிருந்தது. உடன் பணிபுரியும் நண்பர்களெல்லோரும் வியப்புக்கொண்டு நின்றிருந்தனர். அதிலொருவர் சொன்னார், ”பிரபாகரரு. வேலைக்கு லீவு நாஞ்சொல்லீர்றன். நீங்க, அதைய உங்கூட்டுக்கே கூட்டீட்டுப் போயிருங்களே?”

என்.எச். பெருந்தெருவில் வண்டியை தொன்னூறு கிலோமீட்டர் வேகத்தில் விரட்டினார். விட்டேனேபாரென்று அதுவும் உடனோடி வந்தது. பெருந்தெருவிலிருந்து இறங்கி உள்ளூர்ச்சாலைக்குத் திருப்பினார் வண்டியை. இன்று அதுவும் சுதாரித்துக் கொண்டு, உள்ளூர்ச்சாலையிலும் பின்தொடர்ந்து வந்தது.

மனம் பதறி இறங்கினார் பிரபாகரன். சாலையில் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு அல்லாடுவதைப் பார்த்த நண்பன் திருமூர்த்தியும் தன் வண்டியை நிறுத்திவிட்டு அருகே வந்தார். “ஏனுங்ணா, வண்டீலெதுவும் பிரச்சினைங்ளா?”, என்றார் திருமூர்த்தி.

”இல்லெ திருமூர்த்தி. நாயொன்னு ரெண்டு நாளா எங்கோடவே சுத்தீட்டு இருக்குது. எம்பொறகால கார்கூடவே ஓடி வன்ட்டிருந்துச்சு… அங்க பாரு, உள்ளூர்நாய்க எல்லாஞ்சேந்து வளைச்சிருச்சுக, பாரு!!”

இருவருமாகச் சேர்ந்து உள்ளூர்நாய்களை விரட்டி விட்டனர். அது பிரபாகரனை நாவால் துழாவிக் கொண்டிருந்தது. கார்கதவுகளைத் திறந்து விட்டு, காருக்குள் வரவைக்க முயன்று கொண்டிருந்தனர். ஆனால் அது காருக்குள் வராமல் போக்குக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.

“அண்ணா, இருங். நாம்போயி பிசுகோத்து ஒரு பாய்க்கட் வாங்கியாறன்”, கிளம்பிப் போய் பொட்டலத்தோடு திரும்பி வந்தார் திருமூர்த்தி.

பிஸ்கட்டுகளை ஒவ்வொன்றாகப் போட்டுப் போட்டு கார்க்கதவுக்கருகில் வரவைத்து விட்டனர். காருக்குள் ஒரு துண்டினை வீசினார் திருமூர்த்தி. அது வெகு திறமையுடன் தன் முன்னங்காலை விட்டு பிஸ்கட் துண்டினை வெளிநகர்த்தித் தன் நாவால் பற்றி உள்ளிழுத்துக் கொண்டது. அப்படியே செய்து கொண்டிருக்கவும், ஒரு கட்டத்தில் தன்னை வலுப்படுத்திக் கொண்டு அதன் உடம்பைப் பற்றி காருக்குள் தள்ளி விட்டார் திருமூர்த்தி. அவ்வளவுதான் கதவைமூடி விட்டார் பிரபாகரன். அதுவும், காரின் பின்னிருக்கையில் தன் வண்டியில் தான் பயணம் மேற்கொள்ளும் தோரணையைத் தனதாக்கிக் கொண்டிருந்தது.

”ஏங்கண்ணூ வேலைக்குப் போகுலியா இன்னிக்கி? ஏன் எதுனா ஒடம்புக்கு செரியில்லியா?? ஏன், என்னாச்சி??”, பதற்றத்தோடு கதவுகளைத் திறந்து விட்டார் அம்மா.

“அம்மா, ஒரு வட்டல்ல சோறு போட்டாக் கொண்டா!”

அப்போதுதான் அது காரிலிருந்து தன் வீட்டுக்குள் புகுந்து கொண்டிருந்தது. தெருவே பார்த்து அஞ்சியது. கூரிய கண்கள். புலியின் முகத்தை ஒத்த முகம். தன் வீட்டை முழுதும் ஆக்கிரமித்துக் கொண்டிருக்கிறது அது. எதிர் வீட்டில் இராஜஸ்தான் குடும்பமொன்று வசிக்கிறது. அந்த வீட்டுச் சிறுமி, இந்த வீட்டுச் சிறுமியிடம் கேட்கிறாள்.

”உங்கவீட்டு டாமி பேரென்ன?”

“அது பேரு, மகன்!”

“மகனா?”

“ஆமா, எங்கப்பா அதைய அப்படித்தான் கூப்புடுவாரு!!”

கவுன்சிலர் அம்சம்மாவிடம் சேட்டம்மா பாயல் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார், “பிரபாகரண்ணன் வூட்டுக்கு மகன் வந்ததிலிருந்து எங்களுக்கு ஒரு பயமுமில்ல. அவன் தெரு ஆட்களைத் தவிர, மத்தவிங்களை உள்ள வுட மாட்டான்! எங்க பய்யாவும் அத்தே சொல்லிச்சி!”.

உறவுகள் தான்தோன்றித்தனமானவை. அதற்கு இன்ன சாயமென்று ஒன்று கிடையாது. தேசதேச எல்லைகள் கிடையாது. பூக்கும் உறவுகளோடு உறவாடிக் கொண்டால் வாழப் பயிற்சி எதற்கு?

“மகன், வாடா இங்க! மக…ன்!!’, கோடி எலக்ட்ரிக் வேணு எதற்கோ மகனை அழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். உறவாடிப் பொழுதைப் புசிப்பதற்காகவும் இருக்கலாம்!!

12/31/2015

come on 2016! let's face off!!

இதே நாள்; ஆனால் முந்தைய ஆண்டு. மனப்போராட்டம். கிளம்பி வருகிறேனென்பேன். குழந்தைகள் தனியாக இருக்க, நீ வர வேண்டாமென்பார். இல்லை, நான் கிளம்பி வருகிறேனென்பேன். வேண்டாமென்பார். இப்போராட்டம் ஐந்து நாட்களுக்குத்தான் நீடித்தது. அதற்கும் மேல் என்னால் முடியவில்லை. கிளம்பியே விட்டேன்.
இன்று இல்லை. ஆனால் இருக்கின்றன. எங்கு காணினும் நிங்கள் நிழல்கள். நிழல்கள் புடை சூழ வாழ்தலும் இனிதே.
நிழல் மேல் நடக்கவில்லை... நிழலோடு நடக்கிறேன்... come on 2016! let's face off!!

12/29/2015

முதற்பார்வையில்...

முதற்பார்வை கண்டதும்
விரல்களைக் காட்டுவேன்!
ஐந்து விரல்களெனில்
நான்குதான் சொல்லி
இட்டுச் செல்வாள்!
நான்கு விரல்களெனில்
மூன்றுதான் சொல்லி
இட்டுச் செல்வாள்!
மூன்று விரல்களெனில்
இரண்டுதான் சொல்லி
இட்டுச் செல்வாள்!
குறைத்துச் சொல்லி
பிகு செய்வதில்
ஒரு கிரக்கம் ஒரு இது!
இன்று,
நானறியாமலே
ஏதோ நினைப்பில்
ஆட்காட்டி மட்டும்
காண்பித்து விட்டேன்
மீன்குளங்களிரண்டும்
நிரம்பி வழிய
மென்பூமியின்
விசும்பலொலி!!
மென்பூமியின்
விசும்பலொலி!!

12/15/2015

ஒரே ஒரு xxxதான்!!

வணிக வளாகத்தில் நிறைய வருவோர் போவோர். அதில் நானுமொரு வருவோர் போவோர். எனக்கே கூட, அவர்களெல்லாரும் அவரவர் திசைகளிலிருந்து ஒருங்கே என்னைத் திரும்பிப் பார்த்தபோதுதான் தெரிய வந்தது நான் இருமியிருக்கிறேனென்று. இருமுவது குற்றமா? இயல்பாகத் தன்னையும் மீறி மெய் இயங்குகிறது. அதற்கு ஏன் இவர்கள் இப்படிப் பார்க்க வேண்டும். ஒருவிநாடியைச் சுக்குநூறாக்கினதில் கிடைக்கும் ஒரு தூள் அளவுகூடப் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள். அவ்வளவொரு அனிச்சையாய்ப் பார்த்து விட்டு நான் யாரோ, நீ யாரோவென மீண்டும் வருவோர் போவோர் ஆகிவிட்டிருந்தனர். அப்படித் திரும்பிப் பார்த்தது அவர்களுக்கு நினைவிலிருக்குமா என்பதும் தெரியவில்லை. இயல்பாய் எழுந்த ஒரு இருமல். அந்த இருமலைச் சுற்றிலும் இப்படியானதொரு கூட்டுச்செயல். எதற்காக இது நிகழ்கிறது? இருமியவன் நிலை குலைந்திருந்தால் எதோவொரு மானுடமாவது அதற்கு எதிர்வினையாற்றியிருக்கும் என்பது திண்ணம். எல்லாரையும் நம்பக்கம் பார்க்கும்படி வைத்துவிட்டேனே என்பதற்காக எம்முள்ளிருந்த ஏதெவொன்று ‘சாரி’ எனச் சொல்லிக் கொள்கிறது என் அனுமதியோ ஒப்புதலோ ஏதுமற்று. இப்படியான சூழலை ஆக்கிவைத்திருப்பவர் யார்? அரசியல்வாதியா? கல்வியாளனா?? ஆன்மீகவாதியா?? இதே நான், நான் உயிர்த்த மண்ணிலிருந்தாலும் இதே சூழலை எதிர்கொண்டிருப்பேனா?? இன்னொரு இருமல், இன்னொரு பொழுது, இன்னொரு இடம், கவனிக்கத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறேன் இருமுமவனாக, இருமலைப் பார்க்கக் கூடியவனாக!!


12/11/2015

சென்னை, உதவிக்கு உரமூட்டு பாடல்

மனுசிக்கி மனிசே சகாயம்
மனுசிக்கி மனிசே தைர்யம்
மனுசுளந்த்த ஒகட்டி அய்த்தே
திகி ராடா ஆ தெய்வம்??
நேனுகாது மேமன்ட்டு
மேமந்துரு ஒகடண்ட்டு
தோடு நேனேன்ட்ண்டு
செப்பேவாடே தெய்வம்!!



தமிழில்....


சென்னைக்கு உதவுவோம்!! 0o0o0o0o0o0o0o0o0o0o0o0o0o இதுயாவும் தண்ணீரா? இல்லை கண்ணீர் துளிகளா? நம்மை மூழ்கடிக்கும்போது இதை எப்படி எதிர்கொள்வதோ?? நீர் மேலிருந்து கீழ்வரை முழுங்கிவிடுவேனெனச் சொல்கையில் அதை எப்படித்தான் எதிர்கொள்வதோ? உயிர்கள் எல்லாம் இழக்கப்படும்போது மெளனத்துடன் (நமக்கு நாமே) சமாதானம் சொல்லிக்கொண்டிருக்கபோகிறோமா? இறந்தவர்களுக்கான தீமூட்டலினால் மனதில் ஏற்படும் பாரத்தை சுமந்துகொண்டு சூனியத்தை திட்டிக்கொண்டிருக்கப்போகிறோமா? அடிக்கும் பேய்மழையில் ஏற்பட்ட கோபத்தைத் தொண்டைவரை வைத்துக்கொண்டிருந்தால் மட்டும் போதுமா? ஒவ்வொருகணமும் நீரில் மூழ்கி பெருந்துயரில் இருக்கும் மக்களுக்கு உங்களிடமிருக்கும் இந்த கோபாவேசம் மட்டும் இருக்குமிந்த நிலையை மாற்றிவிடுமா? 0o0o0o0o0o மனிதனுக்கு மனிதனாக உடன் வாருங்கள்..... (manasu petti tarali raa) மனதுவைத்து (எல்லோரும்) வாருங்கள், இதைப்பார்க்கும் பேரழிவும் (நம்மைப்பார்க்கின்) பாவமாக உணரும்தானே?!. உயிர்களின் மதிப்பு உங்களுக்கு தெரிந்து (இந்த அழிவைக்கண்டு) ரத்தம் கொதிக்கும் நிலையிலே, நீங்கள் உங்கள் கை சிறிது தரமாட்டீரா? (Uduku netturu undiga urakalettutundiga, bratuku viluva telusuga, cheyandinchuraa) 0o0o0o0o0o ஒவ்வொரு கனத்தையும் ஒரு யுகமாக கழிக்கும் உதவிக்காக காத்திருக்கும் மக்களின் குரல் கேட்கவில்லையா? (Kshanamo yugamai bratike aa aarthanadalu vinave vinava ikanaina) 0o0o0o0o0o இரவும் பகலுமாக இருட்டும் கஷ்டமுமாக இருக்கும் இவர்களுக்கு கஷ்டத்தை நீக்க விளக்காக நீங்கள் வாருங்களே.. (reyi pagalu okate cheekatlu, ikkatlu; tolaginchenduku velugai raa) அவர்களை உயிர்ப்புடன் வைத்திருங்கள்!  அவர்களுக்கு சுவாசம் தாருங்கள்; கோரமான வெள்ளத்தில் நசுக்கப்பட்டோருக்கு உதவச் செல்கையிலே அவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியையும், அன்பையும் தருவோமே!!. (munchette varadani, anichestu nadavani, aanandam panchivvu ika premaga) 0o0o0o0o0o மனிதனுக்கு மனிதனாக உடன் வாருங்கள்..... (manasu petti tarali raa) மனதுவைத்து (எல்லோரும்) வாருங்கள், இதைப்பார்க்கும் பேரழிவும் (நம்மைப்பார்க்கின்) பாவமாக உணரும்தானே?!. உயிர்களின் மதிப்பு உங்களுக்கு தெரிந்து (இந்த அழிவைக்கண்டு) ரத்தம் கொதிக்கும் நிலையிலே, நீங்கள் உங்கள் கை சிறிது தரமாட்டீரா? (Uduku netturu undiga urakalettutundiga, bratuku viluva telusuga, cheyandinchuraa) 0o0o0o0o0o ஒவ்வொரு கணத்தையும் ஒரு யுகமாக கழிக்கும் உதவிக்காக காத்திருக்கும் மக்களின் குரல் கேட்கவில்லையா? (Kshanamo yugamai bratike aa aarthanadalu vinave vinava ikanaina) 0o0o0o0o0o கண்களில் கடல்போன்ற நீருடன் நகரத் தெருக்களில் பசியால் அலறும் சப்தம் உமக்குக் கேட்கவில்லையா? (kanule kadalai ponge aa nagara veedhullo aakali kekalu vinaleva) 0o0o0o0o0o நம்பிக்கையையே அழித்துவிட்ட வெள்ளத்திலிருந்து உதவிகோரி அழைப்பதை நீ பார்க்கவில்லையா? (Aasalanu sidhilam chesina aa varada neellalo aakrandanalu kanaleva?) 0o0o0o0o0o குழந்தைகளின் எதிர்காலம் பாழாகாமல் பார்த்துக்கொள்ளும் உன் பொறுப்பை நீ செய்கவே!! (Pasivaada bhavitanu vasivaada neeyaka nee vantu bhadyatanu gamaninchara) இருளே கவிழ்ந்தாலும் திசைகள்மாறுவதில்லை, (பாதிக்கப்பட்டோருக்கு) வருடும் நம்பிக்கையாய் நீ அத்திசை நோக்கி எழுகவே!! (Nisi rajukundani disha mayamavaduga, oodarupai aa disaga udayinchara 0o0o0o0o0o அடிக்கும் பேய்மழையில் ஏற்பட்ட கோபத்தைத் தொண்டைவரை வைத்துக்கொண்டிருந்தால் மட்டும் போதுமா? ஒவ்வொருகணமும் நீரில் மூழ்கி பெருந்துயரில் இருக்கும் மக்களுக்கு உங்கள் இந்த ஆவேசம் மட்டும் இருக்கும் நிலையை மாற்றிவிடுமா? 0o0o0o0o0o மனிதனுக்கு மனிதனாக உடன் வாருங்கள்..... (manasu petti tarali raa) மனதுவைத்து (எல்லோரும்) வாருங்கள், இதைப்பார்க்கும் பேரழிவும் (நம்மைப்பார்த்தால்) பாவமாக உணரும்தானே?!. உயிர்களின் மதிப்பு உங்களுக்கு தெரிந்து (இந்த அழிவைக்கண்டு) ரத்தம் கொதிக்கும் நிலையிலே, நீங்கள் உங்கள் கை சிறிது தரமாட்டீரா? (Uduku netturu undiga urakalettutundiga, bratuku viluva telusuga, cheyandinchuraa) 0o0o0o0o0o மனிதன் மனிதனுக்கு உதவி மனிதன் மனிதனுக்கு தைரியம் மனிதர்கள் ஒன்றாக இணைந்திருந்தால் கடவுள் (நமக்காக) கீழிறங்க மாட்டாரா? நான் அல்ல, நாமென்று நாமனைவரும் ஒன்றென்று உதவி தேவைப்படுபவனுக்காக (பிறருடன் கைகோர்த்து) ஒன்றினைந்து நடக்கும் ஒருவன் வெறும் மனிதனல்ல! அவன் தெய்வம்!! திரைக்கலைஞர்களும் நம்மைப்போலவே மனது வைத்து, அவர்களும் துயர் உணர்ந்திருக்கிறார்களே!! அவர்களும் நீயும் நானும் ஒன்றே! நாமென்றே சொல்லி ஆதரவுக்கு சேர்ந்து நிற்கின்றனரே!!. ஒவ்வொரு ஊர் ஊராய் தொழில் செய்வோரும், கற்றோரும் கொடையாளிகளாக இன்று உருமாறி இருக்கின்றனரே!! உங்களின் சிறு கொடையும் நமது உதவியை அன்புடன் ஆற்றும்தானே?! 0o0o0o0o0o அடிக்கும் பேய்மழையில் ஏற்பட்ட கோபத்தைத் தொண்டைவரை வைத்துக்கொண்டிருந்தால் மட்டும் போதுமா? ஒவ்வொருகணமும் நீரில் மூழ்கி பெருந்துயரில் இருக்கும் மக்களுக்கு உங்களின் இந்த ஆவேசம் மட்டும் இருக்கும் நிலையை மாற்றிவிடுமா? 0o0o0o0o0o மனிதனுக்கு மனிதனாக உடன் வாருங்களே..... (manasu petti tarali raa) மனதுவைத்து (எல்லோரும்) வாருங்களே, இதைப்பார்க்கும் பேரழிவும் (நம்மைப்பார்த்தால்) பாவமாக உணரும்தானே?!. உயிர்களின் மதிப்பு உங்களுக்குத் தெரிந்து (இந்த அழிவைக்கண்டு) ரத்தம் கொதிக்கும் இந்நிலையிலே, நீங்கள் உங்கள் கரம் சிறிது தரமாட்டீரா? நீங்கள் உங்கள் கரம் சிறிது தரமாட்டீரா? (Uduku netturu undiga urakalettutundiga, bratuku viluva telusuga, cheyandinchuraa) 0o0o0o0o0o ( தமிழாக்கம்: Mendu Srinivasulu, Jeyakumar Srinivasan. Bit editing: PazamaiPesi )

12/09/2015

மாந்தநிலை அறிக்கை

 

கடந்த சில நாட்களாக சென்னை, அதையொட்டி இணையம் முதலான இடங்களில் குடி கொண்டிருந்த மனிதநிலை சிறிது சிறிதாக வலுவிழந்து படிப்படியாக இயல்புவெறிநிலைக்கு முற்றிலுமாகத் திரும்பி, அடுத்த 48 நேரத்திற்கு ஆங்காங்கே உக்கிரமான காழ்ப்பும் அநேக இடங்களில் அரசியல் வாடையும் ஒருசில இடங்களில் மிதமான மனிதமும் ஓரிரு இடங்களில் பலத்த மனிதமும் தமிழகம் முழுதுமுள்ள தொலைக்காட்சிகளில் சீரான பினாத்தலும் இருக்குமென்று மாந்தநிலை இயக்குநர் வாமனன் தெரிவித்தார்.